Half huilend en totaal in paniek twijfel ik of ik mijn moeder ga bellen of uit het raam ga springen.

april 09, 2013

Vandaag is best een belangrijke dag. Het is namelijk presentatiedag 1. Laten zien wat je de hele periode hebt geleerd en daar een cijfer voor krijgen is niet mijn favoriete ding. En dan zit er ook nog eens publiek bij.
Het is dus ook ontzettend belangrijk dat je er op tijd bent, dat je goed voorbereid bent en niks vergeet. Ik had een deel van mijn spullen gisterenavond al klaar gelegd en vanochtend rende ik nog door het huis om alle spullen die ik was vergeten in mijn tas te gooien. Precies op tijd pakte ik mijn jas om de deur uit te gaan. Ik trek aan de deur en.... hartverzakking. De deur zit op slot, mijn zusje heeft de deur al op slot gedaan!
Klein detail over mijn voordeur. Hij kan alleen via de buitenkant open, niet via de binnenkant....
Half huilend en totaal in paniek twijfel ik of ik mijn moeder ga bellen of uit het raam ga springen. Je gaat me niet vertellen dat ik precies vandaag op gesloten zit in mijn eigen huis. Nog een paar keer bonk ik boos tegen de deur, tot mijn oog op het raampje in de deur valt. Ergens diep in mij voel ik een sprankje hoop. Dit kan werken. Ik maak het raampje open en steek mijn gelukkig hele lange arm door het raampje. Ik kom makkelijk bij het sleutelgat en draai de deur, terwijl ik zelf binnen sta, via de buitenkant open.
Opgelucht zit ik in de tram. De tram die ik eigenlijk wilde hebben, heb ik gemist. Maar het maakt niet uit, want ik heb al mijn spullen, ik ben op tijd op school. Straks rustig alles doornemen, mezelf optreedwaardig maken en een presentatie spelen. Nu kan er niks meer fout gaan.

You Might Also Like

0 reacties