Het maakt me niet uit hoe oud ik ben.

augustus 23, 2013

Normaal word ik al ongeduldig als er 2 mensen voor me staan bij de kassa. Of als iemand 99 rijdt waar je 100 mag. Als mensen voor me op de trap niet door lopen en ik er niet langs kan.
Dus dan vraag ik me toch af waarom ik er zo van houd om twee dagen lang vrijwillig in rijen van twee uur te staan.
Ik ben opgevoed met Disney. En niet als in, ik heb vroeger alle Disneyfilms een keer gezien. Nee, ik keek echt iedere dag een Disney film. En dan niet iedere dag een andere. Nee, ik keek 2 jaar lang iedere dag dezelfde Disney film, en dan na twee jaar weer eens een nieuwe. Ik droomde ervan om ooit Disney prinses te zijn. Het was zelfs zo erg dat ik Sneeuwbrittje genoemd wilde worden.
Mijn familie heeft iets met pretparken. Ik ga minstens twee keer per jaar naar de Efteling en meestal een keer in de twee jaar naar Disneyland. Ik weet niet eens wat het is dat ik er zo leuk aan vind.
De afgelopen twee dagen ben ik achtbaan na achtbaan in geweest, allen met een wachtrij van minstens drie kwartier. Ik heb naar mijn gevoel de hele vier daagse in een dag gelopen. Ik heb in 2 hele dagen (bij elkaar 21 uur) misschien 2 uur echt wat gedaan. Voor de rest heb ik alleen maar gewacht en gewacht en gewacht. En toch heb ik weer twee fantastische dagen gehad.
Het is niet alleen de sfeer, de huisjes, stoeptegels, lantaarnpalen, bloemen en bomen in dezelfde stijl, de muziek die constant speelt. Het zijn vooral de kleine kinderen in hele lelijke jurken, de jongetjes in piraten pakjes. Iedereen (ook de volwassen, COUNT ME IN) met een kroontje of een Mouse diadeem op hun hoofd. De kinderen die echt geloven dat Rapunzel voor hun neus staat.
Ik kan me nog herinneren dat ik zo'n kind was. Of, ik kan het me niet echt herinneren, maar ik heb de homevideo's gezien. Het was een soort droom. Al die films die ik iedere dag keek, kwamen tot leven. En ik zat er midden in.
Het was altijd mijn droom om ooit Disney prinses te worden. En het is nog steeds mijn droom. En ik weet dat die droom nooit uit zal komen, want 1. Ik heb geen poppengezichtje en 2. Ik ben te lang. Maar het zal altijd een droom blijven.
Disney doet iets met me. Finding Nemo en Rapunzel zijn mijn lievelingsfilms. Er is gewoon iets aan Disney wat mij raakt. Ik huil nu nog steeds bij Pocahontas (want hij gaat weg en zij blijft daar en dat is helemaal geen happy end). Disney maakt de dromer in mij nog iets meer wakker.
Dus, het maakt me niet uit hoe oud ik ben. Als ik in Disney ben, loop ik met twee staartjes en een kroon op mijn hoofd en ga ik mee zingen met alle liedjes die ik ken! En nee, ik schaam me er niet voor. Want ik hou van Disney, dat is gewoon wie ik ben.


You Might Also Like

2 reacties

  1. Totally!! Ik vond het ook jammer dat de prinsessen in Disneyland maximaal 1.65 ongeveer mogen zijn. Kan bovendien nog steeds vijf keer al zuchtend achter elkaar de dansscène van Belle en het Beest bekijken en ook dat met die pretparken enzo.. Je moet Florida eens proberen! Kun je een week lang alleen maar in de rij staan in steeds een ander Disneypark hahaha!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja Florida is niet eens meer een optie. Daar MOET ik gewoon een keer naartoe. En dan wil ik ook gelijk naar dat Harry Potter park! Dan ga ik gewoon een hele maand gelijk denk ik! IK MOET IK MOET IK MOET!

    BeantwoordenVerwijderen