Volgend jaar begint nu ineens morgen al.

augustus 25, 2013

Ik ben ontzettend slecht in eerste indrukken. Ik ben verlegen en zeg de verkeerde dingen en op het eerste moment dat mensen me ontmoeten, vinden ze me al raar en ontwijken ze me liever. Ik werk hard aan deze afwijking in mezelf, en ik ben beter geworden in vrienden maken. Toch haat ik het om ergens nieuw te zijn. Op de een of andere manier klap ik toch altijd weer een beetje dicht en ben ik niet de sprankelende persoonlijkheid die mijn vrienden kennen.
Morgen begint mijn nieuwe opleiding. De eerste dag op je nieuwe school is altijd een hel. De laatste keer dat ik 'nieuw' was op een school, was toen ik naar de brugklas ging. Nu moet ik dat dus allemaal weer opnieuw doen. Ik weet nu al dat dat een ramp word.
Ik wil altijd de indruk maken van een leuk, sociaal, grappig meisje. Wat raar is want dat ben ik helemaal niet. Ik ben sarcastisch, wereldvreemd en in het algemeen gewoon vreemd. Leuk vreemd, maar vreemd. En daarom verpest ik mijn eerste indrukken altijd.
Niet dat ik me daar nu zorgen over hoef te maken. Mijn eerste indruk is al verpest. Bij de introductie avond stelde mijn nieuwe leraar me voor als de chinees van de klas. En natuurlijk wist niks beters terug te zeggen dan: 'Ja, het is oké, dat hoor ik vaker.' En daar ging het beeld dat ik voor mijn nieuwe klas wilde creëren.
Morgen begin ik echt aan mijn nieuwe opleiding. Ik kan niet geloven dat de tijd zo snel is gegaan. Ik had het altijd over volgend jaar, nu begint volgend jaar ineens morgen al. Ik voel me bijna schuldig tegenover iedereen die me heeft gefeliciteerd, omdat ik zeven kleuren schijt. Ik ben zo intens nerveus. Ik heb er zin in, maar ik ben ook nerveus. Want ik wilde nog naar de kapper, maar er is geen een kapper open op zondag en ik weet nog niet wat ik aan moet en ik heb eigenlijk geen idee wat me allemaal te wachten staat. Ik weet nog niet eens mijn rooster of wat ik nodig heb voor mijn lessen of welke lessen ik überhaupt precies allemaal heb.
Maar naast de zenuwen, voel ik blijdschap. Dit is wel weer een nieuw begin, een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Een nieuw belangrijk hoofdstuk in mijn leven. En ik heb er ook wel heel veel zin in. Want als ik eenmaal van de eerste verschrikkelijke ' ik moet nog wennen'-fase af ben, kom ik vanzelf op gang. En dan kan ik gaan leren en hard gaan werken en hopelijk ook gaan genieten. Naast dat het een zwaar en heftig en intens jaar wordt, wordt het ook een heel leuk jaar. En ik ben er klaar voor. Laat het maar komen!

You Might Also Like

0 reacties