Dus jij hebt liever dat de kindjes in Afrika dood gaan?

november 21, 2013

Vandaag, toen ik met haast Rotterdam Centraal binnen liep, werd ik aangesproken door iemand die leden wilde werven voor het Aids Fonds. Ik weet niet waarom, maar ik denk dat ik er een hoofd voor heb, want ik word altijd aangesproken. En ik kan nooit nee zeggen als ze vragen of ik even wil luisteren. Terwijl ik weet dat ik niet wil luisteren, want ik wil toch geen lid worden, maar ik kan gewoon geen nee zeggen. Dus ook vandaag hoorde ik het verhaal van de jongen tegenover me weer aan.

En ja, ik vind het zielig dat de kinderen in Afrika hopen dat ze 15 worden, doordat ze HIV hebben. Maar ik vind het ook zielig dat het regenwoud gekapt wordt en dat de Orang Oetan in gevaar is. En ik vind het ook zielig dat mensen dood gaan aan hartaanvallen, en dat mensen diabetes hebben, en dat mensen kanker krijgen. En ik weet dat ik geluk heb dat ik het goed heb. Dat ik een goed warm huis heb, dat ik meer dan genoeg eten en drinken heb, dat ik kan studeren, dat we op vakantie kunnen en dat ik gezond ben. Dat weet ik. Maar als ik 6 euro per maand aan ieder goed doel ga geven, heb ik dat straks allemaal niet meer. Dus wat moet ik dan kiezen? Welk goede doel is het beste? Bij welk goed doel wordt ook daadwerkelijk mijn geld geïnvesteerd in goede zorg en niet in aanmeldingskosten en administratiekosten en aan fooi voor de werknemers?
Waarom moet je kiezen wat je het ergst vindt? Ik vind alle wereldrampen wel erg, betekend dat dat ik alle goede doelen maar moet steunen?
In New York staat in elke metro wel iemand om geld te bedelen omdat ie ineens z'n baan kwijt is en geen verzekering heeft. Soms zijn het hele gezinnen die om geld komen vragen. Heel zielig, maar als je aan 1 bedelaar iets geeft, moet je aan allemaal iets geven. En als ik dat doe ben ik binnenkort zelf bedelaar. Maar waarom zou ik kiezen wie het het zwaarst heeft? Wie van die mensen heeft het nou echt het hardst nodig? Aangezien ik heel slecht ben in keuzes maken, geef ik niemand geld. Of allemaal, of niemand vind ik.
En ik vind dat het met goede doelen ook zo werkt. Als er een rekening werd geopend voor alle goede doelen bij elkaar, zou ik daar met liefde 5 euro op storten per maand. Maar ik ga niet ieder doel steunen, dus steun ik er geen.
Daarbij komt dat je grotendeels alleen maar inschrijvingskosten, administratiekosten en fooi voor de werknemers betaald. Als ik dan echt wil helpen, ga ik er zelf wel naar toe om ook echt te helpen. Dan weet ik zeker dat mijn geld goed terecht komt.
Dus ook vandaag moest ik de jongen tegenover me teleurstellen. 'Sorry, ik vind 6 euro per maand echt te veel.' Hij uit dat hij het jammer vindt en laat me gaan. Zo snel ben ik nog nooit van iemand afkomen. Met een glimlach loop ik verder. Fijn dat die jongen niet doordramt. Ik ben gewend te horen: 'Dus jij hebt liever dat de kindjes in Afrika dood gaan?' En toch voel ik me een beetje schuldig. Als hij zijn target van vandaag niet haalt, krijgt ie z'n loon niet. En is er ooit iemand die echt geïnteresseerd is in het goede doel? Of worden mensen alleen maar lid zodat degene tegenover hen stopt met zeuren en omdat ze geen nee kunnen zeggen?
Snel loop ik langs de AH to go en koop ik een Kinder Bueno. 'Ik kan dat me veroorloven, de kindjes in Afrika niet.' denk ik nog. 'Laat ik er dan maar extra van genieten.'

You Might Also Like

0 reacties