De sale-hoek lijkt meer op een oorlogsterrein.

augustus 14, 2014

Sinds afgelopen maandag ben ik weer terug bij mijn oude baan. Na twee maanden rondgehuppeld te hebben door het theater, gaat ie dicht voor twee maanden en moest ik op zoek naar ander werk. Het is natuurlijk heel fijn dat ik weer even terecht kan bij mijn oude baan in een warenhuis op de kinderafdeling. Een plek waar ik de mensen en het werk al ken. Maar oh wat heb ik het niet gemist. Ik schrok echt toen ik overdreven enthousiast gedag zei en klanten niet reageerden. Even vergeten dat mensen hier niet komen voor een avondje uit, maar omdat hun ADHD-kind een spijkerbroek moet hebben en die toch echt gepast moet worden.
Na drie dagen full-time werk, snap ik weer precies de redenen dat ik weg ben gegaan. Een van die redenen is de sale.
Ik vind sale leuk omdat het kleding is voor minder dan het waard is. Hoe leuk is het om het perfecte shirtje te vinden voor maar 3 euro? Vaak nogal onmogelijk aangezien het in de sale-hoek vaak meer op een soort oorlogsterrein lijkt. Dat is dan gelijk het min-punt aan de sale. Het is een verschrikking. De meeste winkelmedewerkers ruimen het niet eens meer op.
Omdat ik wil dat mijn sale-hoek geen slagveld wordt, is dat het eerste wat ik onder handen neem. Ik hang niet alleen alles soort bij soort, ik hang het ook nog op kleur en op artikel. Eerst groene jassen, dan groene truien, dan groene vesten, dan groene shirts met lange mouwen, groene shirts met korte mouwen, hempjes, dan blauwe truien, blauwe vesten etc. Rokjes, leggings, broek, korte broeken allemaal apart. Tevreden kijk ik naar mijn rekken. De verschrikking van de sale is niet meer. Nu is het een plek waar je rustig kan zoeken naar dat ene te goedkope item. Ik heb namelijk ook de prijzen nagekeken en bijgewerkt.
Een uur later kom ik terug bij mijn geliefde sale-rek. En, je raad het al, het is weer een slagveld. Waarom begrijp ik niet zo goed. Het was niet moeilijk om iets terug te hangen waar het hing. Het was ook niet moeilijk om te vinden wat u nodig had, want alles was gesorteerd. Waarom ligt alles dan toch weer op de grond?
De afgelopen drie dagen heb ik me verplaatst in mijn klanten. Nu begrijp ik waarom klanten zo met mijn spullen om gaan. Het is namelijk sale. En als een shirt twee euro is, mag je er alles mee doen wat je wilt. Je mag het ophangen op een plek die niet bij de sale hoort en waar artikelen hangen die er totaal niet op lijken. Je mag het op de grond gooien, erop stappen en je hoeft het vervolgens niet op te pakken, het is tenslotte maar twee euro. Dit alles is ook volkomen normaal als ik net dat rek heb opgeruimd en u hebt staan wachten tot ik klaar was om los te gaan op artikelen die nog niet van u zijn. Dat is volkomen normaal. Het is immers sale.
Dus zo'n tien keer per dag kom ik terug bij dat ene rek. De rest van de winkel blijft bijna onaangeraakt. Het is fijn om te zien dat de voorraad sale-artikelen met het uur kleiner wordt. Dan is het vast snel over.
De nieuwe artikelen worden daarentegen bijna niet verkocht. Behalve dan de vaste collectie spijkerbroeken. Ik begrijp dat een spijkerbroek moeten kopen met je zoon niet het leukste deel van je dag is. Maar de hele winkel is een grote chaos, niks hangt overzichtelijk bij elkaar. Het enige wat overzichtelijk is, is het sale rek en de spijkerbroeken-wand. Is het moeilijk om een broek terug te leggen als alles op soort, kleur en maat ligt? Nee? Fout antwoord. Het is onmogelijk. Want opvouwen dat kan sowieso niet. En even kijken waar de broek dan hoort te liggen is echt te veel moeite. Sowieso is iets terug hangen vanuit de kleedkamers al te veel gevraagd. Waar we wel om kunnen vragen, is korting. Zo veel en zo lang als nodig is. Daar trekken we een hele dag voor uit als het moet.
Uitgeput plof ik, met de verse sushi die ik net gehaald heb, op de bank. Mijn ouders zijn op vakantie en ik ben alleen thuis met mijn zus. We eten sushi en kijken een film die eigenlijk niet echt leuk is, maar we zijn te lui om op te staan. The Heartbreak Kid, die film kan ik echt niet aan (DAT IS NIET HOE DE LIEFDE WERKT). En ik verheug me er op dat ik morgen alleen de koopavond hoef te werken. Overdag mag ik zelf de koopjesjager uithangen. En alle Sale op de grond gooien, want ik ben er niet voor om het op te ruimen. Daar zijn medewerkers voor.


You Might Also Like

0 reacties