'Kijk, ik heb mijn nagels gelakt voor je...'

augustus 21, 2014

Op de middelbare school moest je een briefje halen als je te laat was. Bij twee briefjes moest je je om kwart voor acht melden op school, om je te straffen voor het te laat komen.
Ik moest me, in de brugklas, minstens 1 keer per week melden en kwam zelfs bij het melden te laat. Waardoor ik me de dag erna weer moest melden...
Godzijdank heb ik daarvan geleerd en de rest van mijn middelbare schooltijd heb ik me misschien nog maar 1 keer hoeven melden. Sindsdien zorg ik dat ik, bij belangrijke dingen, op tijd kom. Op school en werk ben ik altijd (vaak) netjes op tijd. (Alleen afgelopen week was ik steeds 1 minuut te laat, hoe dan?)
Vandaag had ik een vrije dag en ik heb een nieuwe bezigheid voor vrije dagen. Normaal zou ik in bed liggen en series kijken. Dat doe ik nu alleen nog 's avonds. Overdag duik ik de stad in, om gezellig met vrienden bij de Eat Company (AANRADER) te lunchen. Dat zou loner-Britt van vroeger niet zo snel gedaan hebben. Nu heb ik al mijn vrije dagen vol gepland met lunches met vrienden.
Ook vandaag had ik afgesproken met een hele lieve vriend van MusicalCamp. Hij kwam speciaal voor mij naar Den Haag vanuit Amsterdam en zijn trein zou aankomen om 13.02u.
Al voor tienen ben ik wakker. Ik lees mijn social media alsof het de ochtendkrant is. Daarna maak ik voor mezelf ontbijt op bed, omdat niemand anders het doet en zet ik de oude afleveringen van 'De Beste Singer-Songwriter van Nederland' aan die ik natuurlijk gemist heb op tv. Precies om half 12 stap ik mijn bed uit om me voor te bereiden op mijn afspraak. Om er vervolgens achter te komen dat allebei de handdoeken die ik op elkaar uitgehangen had nog nat zijn. Ja, natte handdoek op natte handdoek wordt natuurlijk nooit droge handdoek. Ik pak een andere handdoek uit de kast en stap onder de douche. Ik douche langer dan ik in gedachten had, gewoon omdat ik toch nog even mijn benen moest scheren (het is herfstweer Britt, je gaat geen korte broeken meer dragen). Met een Youtube-filmpje van Alfie naast me, kleed ik me aan en maak ik me op. Mijn outfit had ik al gepland, dus daar hoef ik niet over na te denken. Mijn make-up doe ik iedere dag hetzelfde, dus ook dat is routine. Voor mijn haar doe ik iets meer moeite, maar ook met resultaat als ik het zelf zeggen mag. Op mijn horloge zie ik dat ik nog 10 minuten heb voor ik weg moet. Precies genoeg tijd om mijn nagels te lakken, bedenk ik. Terwijl ik mijn nagellak van mijn kastje pak, kijk ik naar mijn gloednieuwe, zandkleurige, wannabe Clarks. Die doe ik later wel aan, bedenk ik me.
Vrolijk, nog steeds met Alfie op de achtergrond, lak ik mijn nagels in de kleur Mademoiselle van Essie. 1 laag, 2e laag. Ik werp een blik op mijn klok en schrik ik me dood. 12.33u. De tram die ik moet hebben om op tijd te komen, vertrekt om 12.43u en het is zeker 5 minuten fietsen naar de halte. Met natte nagels kijk ik weer naar mijn gloednieuwe, zandkleurige, wannabe Clarks. Waarom onthoud ik nou nooit dat je niet je schoenen aan kan trekken als je je nagels net gelakt hebt? Met haast en natte nagels probeer ik mijn schoenen aan te trekken. Waarmee ik niet alleen mijn nagels, maar ook mijn nieuwe schoenen verpest.
12.37u. Ik gooi zomaar wat spullen in mijn tas en nog voor ik op de fiets stap, krijg ik een smsje van degene waarmee ik heb afgesproken. Laat het vertraging zijn, laat het alsjeblieft vertraging zijn.
'Ik had toevallig een trein eerder dus ben er al om 12.47u. Kijk maar of je dat haalt of niet.'
Waarom? Waarom moet hij precies eerder komen als ik te laat ben? Zonder iemand gedag te zeggen fiets ik weg.
Om 12.43u precies gooi ik mijn fiets tegen een boom en ren ik naar de halte. Ik moet hem gehaald hebben. Hij kan nog niet voorbij zijn. Enthousiast sta ik te wachten op de tram die ik zeker weten gehaald heb maar die dus toch niet komt. De tram die ik niet wilde hebben, om 12.50u, is netjes op tijd. De tram ervoor is nooit gekomen. Mijn afspraak is al op het station, staat daar op mij te wachten en ik ben er pas over een kwartier. Mijn nagels zijn verpest, mijn schoenen ook en ik ben te laat.
Om 13.05u kom ik rennend Centraal Station binnen. Hij staat te wachten naast de Starbucks. Enthousiast loop ik naar hem toe: 'Kijk, ik heb mijn nagels gelakt voor je...'


You Might Also Like

6 reacties

  1. Reacties
    1. Waargebeurd haha! Bedankt voor je reactie! Liefs!

      Verwijderen
  2. Britt ik geniet van je fijne verhalen. :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Reacties
    1. Ja, gelukkig was dat deel een beetje overdreven. Mijn schoenen zijn ongedeerd ;)! Thanks voor je reactie. Liefs.

      Verwijderen