New York City Day #2: Je mag niet eens even een foto maken.

oktober 19, 2014



Verslagen staar ik voor me uit.
'Please keep walking. Let's keep the sidewalk clear.' wordt er naar me geroepen.
Terwijl ik weggeduwd word vang ik nog net een glimp op van het doorschijnende 'no bra'-blousje van Monica.
Tot vandaag is het kleine 'Central Perk' open. Hét café van Friends. Ik was, als groot fan van Friends, zo gelukkig dat ik net vandaag nog in New York was. Een jaar lang heb ik ieder vrij moment besteedt aan alle tien de seizoenen van Friends. Tijdens het koken, tijdens het eten, tijdens het aankleden keek ik een aflevering. Maar ook gewoon dagenlang in bed heb ik aflevering na aflevering verslonden. Monica, Rachel, Phoebe, Joey, Chandler en Ross zijn in die tijd mijn vrienden geworden en ik lach nog steeds hardop om de aflevering. En natuurlijk was ik ervan op de hoogte dat hun koffiezaakje nu nagebouwd was op Lafayette Av. Nu blijkt het al vanaf 11 uur vanochtend uitverkocht te zijn. Ik had me natuurlijk niet goed voorbereid en wist niet eens dat je kaartjes moest hebben. Dus geen Friends voor mij :'(.... En ook geen gezellige sfeer. Je mag niet eens even naar binnen kijken of een foto maken, maar je wordt gedwongen door te lopen.
Met een schuldgevoel loop ik terug. Ik heb mijn zussen, die niks met Friends hebben, mee gesleept naar de middle of nowhere. En nu hebben we geen idee wat we nu moeten doen. Ik betrap mezelf er ook op dat ik gewoon maar aan het lopen ben en niet eens meer om me heen kijk. Vanochtend liep ik nog met mijn mond open naar de schoonheid te staren. Nu probeer ik me, zonder te kijken door de drukte heen te wanen.
Toch herpak ik me al snel. Oké, het was vrij kut dat ik er niet in kon want ik had me er echt op verheugd. Maar ik laat niet mijn leuke dag verpesten. We hebben de hele ochtend op een fantastisch vintage marktje lopen struinen en hebben daarna Times Square weer eens goed onderzocht. Daarnaast is het 'zonder jas naar buiten'-weer.
We duiken de eerste Dunkin Donuts in (waarvan er serieus nog meer zijn dan Starbucks). Terwijl ik 3 donuts probeer af te rekenen, maakt de verkoper mij erop attent dat 3 donuts 4 dollar zijn en 6 donuts 4 dollar. Well, that escalated quickly....
En ook donuts maken veel goed. Tevreden stap ik de metro in. Ik merk dat ik het internet mis. Steeds wil ik mijn mobiel pakken of ik iets gemist heb, maar dat kan natuurlijk niet. Erg dat ik daar zo afhankelijk van ben. Aan de andere kant vind ik dat ik het best goed uit houdt zonder mijn verschrikkelijke internet verslaving. Ik heb nu eindelijk tijd om echt mensen te kijken. Bijzonder wat voor verschillende mensen hier rondlopen. Veel mensen in hardloopkleding die niet aan het hardlopen, maar aan het shoppen zijn. Veel onverzorgde mensen in slobberbroeken, fleecetruien en Crocks. Maar ook heel veel mensen die of helemaal op en top hipster zijn, of super high fashion Gossip Girl-achtig gekleed. Altijd met in de ene had een koffie en in de andere hand hun mobiel. Bizar hoe het straatbeeld hier verschilt met Nederland.
Uiteindelijk ploffen we, uitgeput, neer op bed. We mogen nog niet slapen, iets met een jetlag. Maar god, wat ben ik moe. Wel blijf ik dit avondje lekker binnen. Joggingsbroek, messy bun, veel te vette pizzapunten, de geluiden van New York op de achtergrond. Misschien ga ik straks wel lekker een filmpje kijken in bed. Ja, ik ben in New York, maar ik heb geen zin in verplichtingen. Ik heb zin in een avondje in bed, dus blijf ik een avondje in bed. Nou ja, een hele film. Waarschijnlijk ben ik knock out voor ik aan de film toe kom.
En dan is er morgen nog genoeg tijd voor de avonturen in New York. Goodnight!

Vintage Market.

Vintage Market

Vintage Market

Blog schrijven.

You Might Also Like

2 reacties