New York City Day #7: When I grow up.

oktober 24, 2014


Alweer kijk ik naar mijn voeten terwijl ik over straat loop, maar dit keer niet omdat ik bang ben dat ik val. Ik ben bang dat mijn been eraf brand of dat de grond onder mijn voeten verdwijnt: alles behalve wit is lava en je mag niet op de strepen staan. Mocht je niet anders kunnen, er is bijvoorbeeld niet genoeg wit om over te steken, roep je 'BIDOBIDO' (zoals de Minions) en dat red je van de ondergang. Hard 'BIDOBIDO' roepend steek ik over. Mensen kijken me raar aan, maar het maakt me niet uit.
Even vergeet ik dat vandaag de laatste volle dag was (laatste dag? Wacht, wat? Maar... waarom? Nee!). Even vergeet ik dat ik niet alleen 80 dollar aan een broek maar ook nog eens aan eens shirt uitgegeven heb. Even vergeet ik dacht ik *(#%NPO$#{OI%# 10 dollar betaald heb voor een (#$(*()*$()%$KJF**$%# KLEINE appelsap. Even vergeet ik dat het de hele dag geregend en gestormd heeft.
Als ik later groot ben, word ik niet volwassen. Als ik later groot ben, blijf ik altijd kind.
Opgroeien, ik was er altijd heel bang voor, nog steeds hoop ik dat ik niet meer groter wordt (letterlijk), maar ook niet meer ouder of volwassener. Volwassen is maar saai.
Soms vraag ik me af of er mensen zijn die mijn blog lezen en niet van musicals houden, dan is deze week waarschijnlijk nogal zwaar geweest. And it's not done yet, sorry!
Want ik heb niet alleen veel geld uitgeven aan kleding en eten, ik heb heel veel geld uitgeven aan musicals. Ook vanavond weer heb ik zitten genieten van Matilda. Wat een ontzettend strakke en ijzersterke voorstelling is dat. Het enige nadeel was dat het zo strak en snel was, dat ik niet alles kon verstaan maar dat komt ook omdat ik helaas geen Amerikaan ben. Verder was er niks op aan te merken. Het decor was goed en werkte met alles wat ze deden perfect, de choreografie was strak, de zang was zuiver. Echt top.
En dan vooral die kinderen... Broadway kinderen zijn nog getalenteerder en irritanter dan Nederlandse musicalkinderen. Ze dansten en zongen allemaal echt perfect. Gelukkig zongen ze niet alles live, anders had ik het leven helemaal opgegeven. Ik zal nooit zo goed worden als die kinderen die ik vanavond zag. Ze zijn BI-ZAR.
Als ik later groot ben wil ik net zo goed worden als kinderen van max. dertien, great.


En kunnen we het nog even hebben over de vreemde musical cultuur hier? Hoe de deuren van het theater pas twintig minuten voor aanvang open gaan. Hoe je, naast souvenirs, ook alcoholische mixdranken en allerlei snoep en chips dingen kan kopen en ze je vragen of je die voor de show alvast open wilt maken. Hoe je dus ook bizarre prijzen (10 dollar voor een appelsap omdat je er een 'gratis' Matilda beker bij krijgt) betaald. Hoe prachtig ingericht en hoe intens klein de theaters zijn. Hoe onaardig het personeel tegen de bezoekers is en hoe ze met z'n allen gaan staan kletsen als ze even niks te doen hebben. Hoe er, de hele show lang, nageplaatst mag worden en hoe je dus altijd gestoord wordt. Hoe hard de ouverture nodig is, omdat mensen gewoon rustig hun telefoongesprek afmaken terwijl de show al begonnen is. Hoe kort de pauze is en hoeveel mensen er blijven zitten. Hoe de medewerkers met lichten in het gezicht van mensen die met hun mobiel zitten schijnen. En hoe, na de show, de branddeuren open gaan en je vanuit de zaal zo naar buiten stapt. Dat is allemaal ook te bizar voor woorden, vind ik. Wel heel efficiënt en goedkoper dan de service die wij moeten verlenen in Nederland.
Dit was echt de laatste volle dag. Morgen zit ik rond deze tijd in het vliegtuig. NEE IK WIL NIET NAAR HUIS! *Huilt zichzelf in slaap*

We moesten nogal lang wachten op onze lunch.

Vintage winkeltjes in Williamsburg!

Mijn zusjes Broadway-ontgroening!!

MATILDA!

You Might Also Like

2 reacties

  1. Ohh Britt! Mathilda ahhh ik droom er van om er heen te gaan! Wat heb ik al je blogs met plezier gelezen over NY en wat heb je een mega leuke dingen gedaan, het gaat zo snel en ik lees het alleen haha, fijn vlucht! X

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel!!! Ik ben veilig geland en de laatste blog komt eraan. Liefs!

      Verwijderen