Gewoon, omdat dit gedeeld moet worden #9: Mijn sadistische liefde voor leedvermaak.

november 03, 2014

Het is alweer lang geleden dat ik iets met jullie gedeeld heb. En hoewel ik afgelopen week ontzettend geïnspireerd ben en ik daar ook zeker nog over wil schrijven, is deze post misschien toch iets minder inspirerend.
Ik heb namelijk nogal sadistische humor. Ik lach als bejaarden van de trap vallen. Of als kinderen van hun stoel donderen. Of als er wat dan ook mis gaat, ik lach. En hard ook, echt heel hard. Genant hard. En omdat dat in het openbaar niet echt gewaardeerd wordt, lach ik vooral om leedvermaak filmpjes.
En vandaag deel ik de allerleukste. Geniet:




















En dan nog even de allergrappigste foto ooit:


En ik weet dat er mensen zijn die dit helemaal niks vinden, ik houd ervan.

Gewoon, omdat dit gedeeld moet worden.

You Might Also Like

4 reacties

  1. jaaaaaa zo leuk dit whahahha

    vooral die van kinderen

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dit is zoooo herkenbaar! Ik lach me ook altijd kapot als iemand anders valt of ergens tegenaan stoot! Laatst in de trein zat er een man tegenover die toen hij opstond, zijn hoofd keihard stoot tegen een bagage rek (het was in een sprinter). Ik pieste in mijn broek van het lachen, wat me natuurlijk niet in dank werd afgenomen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik kan nog steeds huilen van het lachen om die ene keer dat er een mevrouw naar de trein rende, struikelde en van boven aan de trap naar beneden viel. Vervolgens strompelde ze door naar de trein. En echt, je kon me opvegen. Heerlijk.

      Verwijderen