Blogmas #12: Het is moeilijker het huis warm te houden in je eentje.

december 13, 2014

Al een half jaar is het net of ik alleen woon. Als ik 's avonds thuis kom, zijn de boodschappen en de afwas gedaan (is er alleen maar meer vaat en minder eten) en is het huis nog warm van de middag. De hele dag hebben ons huis en onze olifant Goudvis gezelschap gehad, maar als ik thuis kom, ben ik alleen.
Al een half jaar lang geniet ik van de avondjes alleen. Series kijken op de bank en geen rekening hoeven houden met of hij het wel leuk vindt. Veel te vroeg naar bed of in slaap vallen op de bank. Chocoladerepen die ik niet hoef te delen. Soms 's avonds nog even keihard zingen zonder dat ik bang hoef te zijn dat hij wakker wordt.
Maar al een half jaar ben ik ook wel een beetje eenzaam. Niemand die vraagt hoe mijn dag was. Niemand om mee te koken of de afwas te doen. Niemand om mee aan tafel te eten. Niemand om mee in gesprek te blijven terwijl we eigenlijk allang moeten slapen. Niemand die me motiveert te doen wat ik al uren uitstel. Niemand die de thee alvast voor me aan zet als ik nog onderweg ben.
Ja, een huisgenoot die stage loopt is een eenzaam bestaan. Terwijl hij overdag vrij is, ben ik 's avonds degene die alleen op de bank zit. Het is moeilijker het huis warm te houden in je eentje.
En na een half jaar en 65 shows, was het vandaag eindelijk zo ver. Al een half jaar vraag ik me af wat dat Schaap nu eigenlijk aan het uitspoken is en nu weet ik het eindelijk. Vanavond was eindelijk het moment dat ik mijn liefste huisgenoot Maarten ging bewonderen in de musical De Jantjes, waar hij stage loopt.
De Jantjes, een productie waar ik normaal nooit naar toe zou gaan. Ja, het is een musical. Maar ook een hele andere vorm van theater wat een heel ander publiek aan trekt. Mensen die luidkeels meezingen, die de grappen al kennen en voorzeggen is niet het publiek wat ik normaal bij de Nederlandse musical tref. Dat was weer een ervaring apart.
Maar ja, hoe leuk de ervaring ook was en wat voor goede acteurs er ook speelden, ik kwam natuurlijk maar voor 1 ding. Die ster die daar in het ensemble stond te shinen. Ik heb geen foute danspas ontdekt (en ik ben nog steeds in shock) en heb geglunderd van trots bij alle zangsolo's. Wat een leuke productie lijkt het me om te doen. Het is niet mijn genre om naar te kijken, maar het is wel iedere avond 1 groot feest.
En ja, ik heb nogal lang op me laten wachten. Pas je 66ste show kwam ik je bewonderen. Je hoeft er nu nog maar 9, dus ik ben een beetje laat. Maar ik ben wel kei trots! Ik heb niet voor niks het afgelopen half jaar alleen thuis gezeten!
Maar ik ben ook wel weer blij dat je er in januari weer bent 's avonds. Want ik heb onze avondjes zappen ook wel gemist!


You Might Also Like

0 reacties