Blogmas #18: Ik kan echt huilen omdat ik dit zo mooi vind.

december 18, 2014

Al de hele week zit ik met twee nummers in mijn hoofd. Morgen hebben we een optreden voor de burgemeester in het Stadhuis van Rotterdam en daar hebben we de hele week lang voor gerepeteerd. En hoewel het repetitieproces traag en heel veel wachten was, vind ik ook dat we echt iets heel moois gemaakt hebben! Het is een samenwerking tussen muziektheater, dans en circus. Dus we zingen, terwijl wij bewegen en de dansers dansen, terwijl wij elkaar en de dansers en de slangenmensen liften. Het klinkt net zo ingewikkeld als het is, maar het is ook prachtig geworden.
Maar ja, sinds maandag gaan de nummers die we gaan doen dus niet meer uit mijn hoofd. En omdat mijn week ook uit een heleboel wachten bestond, is dat niet de meest ideale situatie.
En wat kan ik anders dan die nummers met jullie te delen? Niks toch?



Ik kan echt huilen omdat ik dit zo mooi vind. En de choreografie die wij erbij hebben is ook zo ontzettend mooi, ik wou dat ik dat kon dansen. Jammer dat ik, doordat ik zelf zing, niet goed hoor hoe we klinken. Het kan nooit zo mooi zijn als Pentatonix themselves, maar volgens mij doen we een moedige poging.



Ja, dit klinkt nu heel mechanisch. Ik kon ook echt even geen goede versie vinden waar ik tevreden mee was. Maar god, was is het leuk om dit te zingen. Dit is gewoon een en al feest. En ja, echt allemaal a capella. Althans, dat is de bedoeling ;)

Goed, morgen is het dan echt tijd om te shinen. Het was een lange, zware week, maar ik heb er echt zin in! Let's do it!

You Might Also Like

0 reacties