Blogmas #20: Verliefd is verliefd.

december 21, 2014

Het zat eraan te komen. Die Blogmas-dag dat ik gewoon echt niet weet waar ik in godsnaam over moet schrijven. Ik heb erg vaak inspiratie, maar helaas niet altijd. En vandaag is dus een even niet.
Natuurlijk zou ik jullie kunnen vervelen met het feit dat ik mijn eerste vakantiedag de hele dag moest werken en dat mijn voeten zo'n pijn doen en wat het stomste is aan in het theater werken, maar ik heb gewoon ook geen zin om te zeuren, zo vlak voor de kerst. Dus ga ik iets doen waar ik eigenlijk heel erg tegen ben: een blog recyclen.
Deze blog schreef ik ongeveer een half jaar geleden en heb hem toen, om persoonlijke redenen, niet geplaatst. Ondertussen is het verhaal iets minder vers en heftig, daardoor heb ik hem laatst op Meidenblog geplaatst. En nu dus ook nog een keer hier. Sorry sorry sorry sorry als je hem al gelezen hebt. Maar dit is gewoon een mening die ik graag wil delen met de wereld. Dus ik hoop dat er genoeg zijn die hem nog niet gelezen worden.
En heb je hem toch al gelezen? Nogmaals sorry. Maar ik heb morgen iets heel leuks gepland voor mijn blog, dus ik maak het echt meer dan goed. Beloofd.

Op mijn eerste brugklas-schoolfeest, kwam een van mijn toen beste vriendinnetjes naar me toe:
'Ik hoop dat je niet boos wordt, maar ik moet je iets vertellen: Ik heb een vriendin. Ik ben lesbisch.'
Ik was helemaal in shock dat ze dacht dat ik boos zou worden. Natuurlijk was ik niet boos. Ik was juist heel blij voor haar dat ze een relatie had. Of dat nou met een jongen of een meisje was, maakte me niet uit. Verliefd is verliefd, toch?
Ik ben opgegroeid met musical en dus met een heleboel homo's om me heen. Dus homoseksualiteit heb ik nooit raar gevonden. En de mensen om mij heen ook niet. Het werd onder ons musicalmensen gewoon geaccepteerd. Want ja, het grootste deel van de jongens in de musical is nou eenmaal homo. Niks mis mee. Ik heb dus eigenlijk nooit echt veel meegekregen rond het hele homo-taboe. Dat bestond voor mij eigenlijk niet. Pas later kwam ik erachter dat er ook veel mensen echt een hekel hebben aan homo's, gewoon omdat ze homo zijn. Gek vind ik dat, en shockerend. Verliefd is verliefd, toch?
Dus vier ik een klein feestje als het homohuwelijk weer in een Amerikaanse staat wordt geaccepteerd en huil ik vanbinnen als ik beelden uit Rusland en homohaat zie. En jullie weten niet hoe trots ik ben dat ik in Nederland woon, waar alles gewoon geaccepteerd wordt. En dat het steeds normaler wordt dat je de ware vindt in iemand van hetzelfde geslacht. Of iemand van een andere cultuur. Hoe vaak wordt het programma 'Grenzeloos verliefd' wel niet bekeken? Mensen verslinden de liefde tussen twee mensen uit een totaal andere leefomgeving. Zelfs liefde tussen twee mensen met een andere religie wordt steeds meer geaccepteerd.
Shakespeare begon er al heel vroeg mee. Romeo en Julia werd in 1591 geschreven (handige weetjes). En ik weet dat het afgezaagd is, maar het is mijn favoriete stuk aller tijde. Want het gaat over een onmogelijke, ware liefde. Twee mensen die zo van elkaar houden dat het ze niet uit maakt of het mag of niet. Die vechten voor hun recht op de liefde. Net zoals alle homoseksuelen dat doen, en alle mensen met een andere religie of afkomst. En ze hebben zo hard voor hun liefde gevochten, dat het geen taboe meer is.
Waarom is zoiets simpels als leeftijdsverschil dan nog wel een taboe?
Ik moet eerlijk toegeven, ik schrok wel heel even toen ik hoorde dat een goede vriend van mij van nog net geen 30 (haha) een relatie had met een zeventienjarig meisje. Heel even schrok ik van het leeftijdsverschil van 10 jaar.
En daarna zag ik hoe gelukkig mijn vriend was. Hoe geweldig zij samen zijn. Hoe zij aansluit bij zijn behoeften. Hoe hij nooit iemand van zijn leeftijd zou kunnen vinden die zo bij hem past als zij. Want hij is niet de meest volwassene persoon die ik ken (haha) en zij is meer volwassen dan ik ben. En ze zijn perfect voor elkaar.
Hoe dan ook hoorde ik snel hoe andere mensen op hun relatie reageerden. Mensen die misschien iets minder dichtbij ze staan. En het is te verschrikkelijk voor woorden door welke roddels dit koppel heeft moeten gaan. Het doet me steeds weer pijn om te horen wat mensen over ze zeggen en hoe er door de buitenwereld op gereageerd wordt. En ik heb nog nooit mensen zo horen reageren op homoseksualiteit. Waarom wordt leeftijdsverschil niet geaccepteerd? Zelfs niet als het echte liefde is?
Want daar geloof ik in. Niet in geslacht of ras of geloof of leeftijd. Ik geloof in ware liefde en dat dat alles kan doorstaan. Dat als je echt van iemand houdt, het niet uit maakt of diegene toevallig 11 jaar jonger is. Als je bij elkaar hoort, dan hoor je bij elkaar. En dan zal je ook bij elkaar blijven, hoe bizar de buitenwereld er ook op reageert. Want als ik naar hen kijk, zie ik geen leeftijdsverschil. Ik zie twee hele gelukkige mensen. Ik denk eerlijk gezegd dat ik hem nog nooit zo gelukkig heb gezien als nu. En hoewel ik het soms een klein beetje vervelend vind dat ik nooit meer iets over mezelf kan zeggen in onze gesprekken, ik hoop dat ik ooit een man vindt die zo veel en zo liefdevol over mij praat als hij over haar doet. Als ik naar hen kijk, zie ik ware liefde.
En ik vind het verschrikkelijk om te horen dat zij zoveel shit van de buitenwereld meekrijgen, dat ze niet optimaal kunnen genieten van hun liefde. Dat hoort niet. Je hoort te kunnen genieten van je liefde, zoals ieder 'normaal koppel' zonder leeftijdsverschil geniet van zijn liefde.
Want ware liefde is nou eenmaal ware liefde. En Romeo en Julia bewijzen dat ware liefde hoe dan ook overwint. En dat alleen de afgunst van de buitenwereld je kan verwoesten.
Dus strijd ik met deze blog voor acceptatie van ware liefde. Laten we de liefde accepteren zoals zij is. En genieten van het feit dat het leven om de liefde draait. Want zonder liefde kan je toch niet gelukkig zijn?

You Might Also Like

2 reacties

  1. Hé gelukkig, ik ben niet de enige met geen inspiratie! Toch vind ik dat je een erg mooie post heb geschreven Britt. Ik zelf vind het soms echt heel moeilijk om nog in échte liefde te geloven, af en toe is liefde gewoon klote om het maar zo te zeggen. Ook heb ik veel respect voor het stel met zo'n groot leeftijdsverschil, het komt zo vaak voor dat juist dat soort stellen zoveel negatieve reacties van de buitenwereld krijgen. Jammer vind ik dat! x

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja! Gelukkig gaat het ondertussen beter en worden ze goed geaccepteerd door de buitenwereld. Nu, na een jaar, iedereen ziet dat het echte liefde is. Dus dat is heel fijn.

      Verwijderen