Blogmas dag #1: Gisteravond leek dit echt een leuk idee.

december 01, 2014

1 december. 6.45u. De wekker gaat. Ik word er niet wakker van, wakker ben ik al de hele nacht. Zelfs nadat ik alle ontspanningsoefeningen heb gedaan die ik maar kan bedenken en waardoor ik op school altijd binnen een seconde in slaap val, blijf ik wakker en onrustig. Ik sleep mezelf uit bed. Oh, god, de hoofdpijn had ik verwacht, maar ik was de misselijkheid even vergeten... Gisteravond leek dit echt een leuk idee. Een 'dit moet je ooit in je leven gedaan hebben' om af te strepen. Now, not so much.
Laten we het erop houden dat de afterparty van Billy Elliot nogal leuk was. En dat ik Ferry Doedens, Carolina Dijkhuizen, Maik de Boer, Brigitte Maasland, Pip Pellens, Hans Klok, William Spaaij en nog veel meer "sterren" spotte met een mixdrankje van 43 in mijn hand. Voor ik ze allemaal gezien had, waren er vier mixdrankjes naar binnen gegaan alsof het sap was. En terwijl ik met mijn derde wijntje en mijn 33ste bitterbal in mijn hand stond, bedacht ik me dat dit een perfect moment zou zijn om te netwerken. Gelukkig besefte ik me ook dat dat misschien nu niet meer zo'n goed idee was. En naast dat ik best op tijd weer in de bus naar huis zat, kan ik best zeggen dat ik misschien een klein beetje dronken was. (Sorry mam, pap en oma).
De kater had ik wel verwacht en leek me ook wel een ervaring. Maar ik was even vergeten dat, terwijl iedereen die te veel drank op heeft altijd lekkerder slaapt dan ooit, ik met te veel drank op juist niet slaap. En dus was 6.45u niet het leukste moment om mijn bed uit te komen.
Een uur later sta ik, iets frisser en fruitiger, buiten. Terwijl ik eerst geen eten wilde zien, voel ik me beter nu er iets in mijn maag zit. Ik ga vandaag wel overleven.
Ik doe zelfs iets wat ik nooit doe: rennen naar de tram. Ik wil er liever niet uit zien als een debiel die, met een koffer achter zich aan, naar de tram rent, alle verkeersregels negeert en vervolgens toch net de tram mist (zal je net zien). Maar ik rende dit keer en ik haalde de tram. Dat was wel voordat ik wist dat mijn lerares 20 minuten later zou komen....


1 december. 23.23u. Ik plof neer op de bank. Ik voel me een stuk beter dan vanmorgen. Ik heb namelijk als een leeuwin gevochten tegen mijn kater. Ik ben deze dag aangegaan alsof ik me op en top voelde, terwijl ik de hele dag het gevoel had alsof ik moest kosten (I didn't, though). Ik heb drie kwartier mijn hart uit mijn lijf gedanst. Ik heb mijn eerste warme chocomelk van het seizoen gedronken (nu is het echt winter). Daarna ben ik een klein beetje in slaap gevallen bij een les. Maar het was een ontspanningsles waar je op de grond moet liggen en zo ontspannen mogelijk moet zijn, dus dat is in ieder geval gelukt. Toen heb ik nog twee lessen overleefd en gerepeteerd. Toen heb ik, na lang uitstellen en eigenlijk een andere datum prikken, toch nog een kwartier op de crosstrainer gestaan en mijn fysio oefeningen gedaan (en ik vond het nog best leuk ook). Ik heb pannenkoeken gebakken, gegeten, ben op de bank in slaap gevallen, heb mezelf toch weer bij elkaar geraapt voor een les Bikram Yoga, heb gedoucht, mijn kamer opgeruimd, de afwas gedaan, de keuken opgeruimd en nu zit ik met mijn leuke, nieuwe rendierenpyjamabroek op de bank met een heerlijke kop thee. Hèhè, wat een dag. Zo zal het de komende tijd nog wel door gaan.
Ik kijk om me heen en denk aan vandaag. Het is 1 december. Ik woon hier vandaag precies een jaar. Ik weet nog goed hoe ik vorig jaar huilend mijn eerste niet-smakende maaltje in elkaar stond te flansen, in het huis dat nog niet naar mij rook en waar ik me nog niet thuis voelde. Nu mis ik in het weekend bij mijn ouders mijn heerlijke bedje en de primitieve maar lekkerste douche ooit. Het huis ligt nu aan puin. We hebben lekkage, het hele plafond op het toilet is naar beneden gekomen (letterlijk) en de lamp was een vissenkom geworden. Toch ben ik nog steeds iedere dag blij dat dit mijn nieuwe plekje is.



Zo, dat was hem. Dag 1 van Blogmas. Ik houd het al 1 dag vol, daar ben ik trots op.
En nu jullie! Wie houdt het vol om alles te lezen? Laat me weten als je dit gelezen hebt en wat je vond! En dan morgen meer, hopen we ;)

You Might Also Like

2 reacties

  1. Oh my... wat moet jij je ROT hebben gevoeld vanochtend hahah! De misselijkheid van een kater is het ergst. Leuk geschreven Britt, ik ben benieuwd naar je post van morgen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja het was echt verschrikkelijk! But I survived! :)

      Verwijderen