Waarom blog ik eigenlijk?

april 19, 2015


Een reden waarom ik afgelopen week minder inspiratie had is niet alleen gebrek aan tijd, maar dus ook gebrek aan zin. De laatste tijd vraag ik mezelf steeds meer af waarom ik eigenlijk blog. Het is natuurlijk best een beetje gek dat ik alles over mijn leven maar op internet zet. En daar komt ook best vaak wat commentaar op. Mensen vinden het raar en dat is het ook. En ik heb van meerdere mensen gehoord dat ze twijfel hebben bij mijn blog. Is het wel zo handig om alles maar online te zetten? En krijg je daar dan later geen spijt van?
Daar denk ik de laatste tijd steeds meer over na. Ik heb nog geen spijt en ik vind bloggen nog steeds heel leuk. Maar toch bekruipt me soms ineens een heel vreemd gevoel. Ik kan niet beschrijven hoe het voelt en wat het betekend, maar het is er.
En omdat dat gevoel mijn zin in bloggen beïnvloed, wilde ik jullie graag uitleggen waarom ik ooit ben begonnen met bloggen.

1. Om mijn gedachten op papier te zetten.
Ik ben nog steeds volgens mij de enige op school die nog pro-reflectieverslagen is. Ik houd ervan om mijn gevoel te noteren. Voor mij wordt alle chaos in mijn hoofd 100 keer duidelijker als ik het op schrijf. Ik los mijn eigen problemen al schrijvend op en zo word ik weer rustig in mijn hoofd. Dat is een reden om alles op te schrijven.

2. Om te delen.
Daarnaast houd ik van aandacht. Ik zou nooit voor het vak podiumkunsten gekozen hebben als dat niet zo was. Al als klein kind werd ik gekozen bij straattheatershows om mee te spelen, als er iemand uit het publiek nodig was. Schijnbaar had ik een soort spark, iets extra's, waardoor ik gekozen werd. En ik wilde ook gekozen worden, al die ogen die op me gericht waren, niks liever.
Nog steeds wil ik graag dat er naar me gekeken wordt, over me gepraat wordt. Ik wil gewoon een beetje aandacht. Of een beetje veel.
Mijn eerste blog wilde ik graag delen met de wereld. Ik had een mening en ik vond dat mensen dat moesten weten. Ik wilde dat erover gepraat werd. Dat is hoe het ontstaan is en nog steeds hoop ik op zoveel mogelijk views en zoveel mogelijk volgers en reacties. Ik wil gewoon een beetje extra aandacht.

3. Om beroemd te worden.
Als je me jaren geleden gevraagd had wat ik later wilde worden, had ik beroemd geantwoord. Het maakte me niet uit hoe. Actrice, zangeres, schrijfster, whatever, als ik maar beroemd werd. Die dromen zijn nu bijgesteld. Ik weet nu zeker dat ik Muziektheater wil doen, maar de droom om beroemd te worden is het nog steeds. Ik zou tevreden zijn met een ensemble plek of een rol in een kleine musical, maar ik wil het liefst die grote hoofdrol en alles wat daarbij hoort.
Youtube en bloggen is een heel nieuwe medium wat erg snel groeit. De jeugd van tegenwoordig besteed er veel tijd aan en kent bijna alle Youtubers en bloggers (zo ook ikzelf). Er zijn Youtubers die met filmpjes maken wereldberoemd zijn geworden, bakken met geld verdienen, de wereld rondreizen en nu ook boeken en beauty-lines uitbrengen, alleen door Youtube. Ook 'musicalsterren' schrijven steeds meer blogs/columns en maken filmpjes. Zo leer je niet alleen die mensen beter kennen, maar ook het leven in het theater en alles wat daarbij hoort. Het is het nieuwe medium van deze tijd en een nieuwe manier om beroemd te worden. En ja, dat wil ik stiekem nog steeds.

4. Voor de weg ernaartoe. 
Ik ben een dromer. Dus ik stel me vaak voor hoe mijn leven eruit zou kunnen zien. Hoe mijn toekomst eruit gaat zien. En stel, ik krijg ooit die hoofdrol op Broadway en ik trouw met de man van mijn dromen, hoe leuk is het dan om weer even terug te lezen hoe ik daar gekomen ben? Waar ik allemaal doorheen moest en wat goede momenten uit het verleden waren. Ik wil niet vergeten waar ik allemaal dankbaar voor was en hoe hard ik heb moeten werken om te komen waar ik hopelijk ooit ben.

De afgelopen week heb ik mezelf hier weer even aan moeten herinneren. En hoewel mijn blogs misschien soms een beetje awkward zijn, dat ben ik zelf ook.
Ik denk dat mijn blog een perfecte weerspiegeling is van wie ik ben en ik hoop er ooit veel mee te bereiken. En mocht dat niet gebeuren, ben ik toch blij dat ik een plekje heb waar ik mezelf met de wereld kan delen. Niks mis mee, toch?

You Might Also Like

4 reacties

  1. Ik denk dat iedereen wel eens twijfels heeft. Zeker als je een kleine/beginnende blogger bent en de reacties of bezoekers uitblijven. Dan vraag je je wel eens af of mensen wel geïnteresseerd zijn in jouw schrijfsel ;) Maar gewoon doorzetten en dan komt het vanzelf wel.

    Maar goed nadenken over WAT je precies online zet is helemaal niet slecht. Zeker als je met je naam en foto op je blog staat. Dan zou het zomaar kunnen dat een potentiële werkgever jouw blog leest.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oohja, zelf heb ik ook heel vaak twijfels over mijn blog. Maar als ik dan weer die leuke reacties lees, dan weet ik weer waar ik het voor doe! Jou blog vind ik echt heel erg leuk!
    Liefs Iep

    BeantwoordenVerwijderen
  3. niet stoppen met bloggen hoor, ik wordt er veel te vrolijk van! Jouw blogs zijn lichtpuntjes in mijn weken, zou het jammer vinden als dat zou stoppen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik begrijp je twijfels echt, ik heb er ook wel eens heel erg last van maar Britt, ik houd van je blog en je blogs zijn te fijn om te lezen je bent geweldig!

    BeantwoordenVerwijderen