10 dingen die musicalmensen doen.

juni 08, 2015

En ieder musicalmens kent dit nummer en heeft het zo vaak gezongen dat ie er klaar mee is. 
Ik ben nu bijna klaar met mijn tweede jaar Muziektheater. Bizar hoe ontzettend snel dit gaat. Maargoed, daar gaat deze blog natuurlijk niet over.
Maar na twee jaar Muziektheater en vooropleidingen daar naartoe en MusicalCamp heb ik mezelf aardig omringd met musical/theatermensen. Ik heb bijna geen vrienden meer die niks met theater doen. De mensen die wel iets met theater doen, passen gewoon goed bij mij en begrijpen mij. Waarom alleen zij? Omdat musicalmensen toch een beetje anders zijn.
Ik zet het even voor jullie op een rijtje;

10 dingen die musicalmensen doen:

1. We zijn altijd luidruchtig.
Het maakt niet uit waar we ons bevinden, op de een of andere manier maken we altijd te veel lawaai. Je kunt de Muziektheater-studenten aanwijzen op de mate geluid die ze produceren. Vraag me niet waarom, we doen het gewoon, altijd.

2. We doen alles voor bladmuziek of teksten.
Moeten we bekende mensen of componisten/tekstschrijvers mailen/bellen/opzoeken voor een tekst of bladmuziek? Geen probleem. We doen het. Al moeten we het zelf, op gehoor uitschrijven, zelf dat doen we. Bladmuziek is nou eenmaal heilig. En als je nou echt die ene scene wil spelen die je in dat ene stuk zag, gooi je alles in de strijd.

3. We bubbelen nogal veel.
Weet je nog dat je vroeger zo groot mogelijke bellen probeerde te blazen in je Fristi en dat je moeder dan heel boos werd? Wij doen dat nu dagelijks, maar dan gewoon in water, en noemen het bubbelen. Het heet de Lax Vox methode en is een nieuwe manier van inzingen/je stem trainen. Ik zal jullie niet lastig vallen met de techniek erachter, maar ik zal jullie alleen vertellen: Het is goed voor je stem. En we doen het nogal veel. Iedere dag, het liefst iedere vrije seconde zitten wij in een slangetje in een flesje te blazen. Want onze stem is een heel klein beetje overschreeuwd en moe, we zijn een heel klein beetje hees en verkouden en voelen een keelontsteking aankomen. Elk klein kraakje gaat gepaard met een kwartier bubbelen. Al zijn we in het openbaar.

Ja dit dus.
4. We zijn sowieso geobsedeerd met alles dat goed is voor je stem.
Bij ons gaat het verder dan alleen superfoods door je havermout. Wij testen alles uit wat goed is voor je stem. We gorgelen zout water, drinken een glas rode wijn, drinken plantaardige appelsap met pure Aloë Vera en houden dagen onze mond als we verkouden zijn. En, can you blame us? Onze stem is ons leven, als dat het niet meer doet, dan is ons leven dus voorbij. Dus dan onderhouden we dat liever maar heel goed.

5. We kunnen bij iedere gelegenheid een liedje bedenken.
En die zingen we dan ook. Dus terwijl jij een serieus verhaal aan het vertellen bent, zou het zomaar kunnen dat wij in de Bohemian Rapshody uitbarsten. Meerstemmig en met dans. Deal with it.

6. We zijn overemotioneel.
Er was een moment dat een jongen die ik net kende iets heftigs meemaakte. Toen hij dat aan ons vertelde, hebben wij een uur huilen in het gras gezeten en gepraat over alles wat moeilijk is in het leven. Daarnaast huil ik iedere keer bij PS I love You of bij een mooie voorstelling. Tja, we leven best snel mee.

7. We kennen ieder musicalnummer in meerdere talen.
 Al zullen we dat nooit toegeven.

8. We hebben altijd overal blauwe plekken.
Tja, het is hard werken. En je doet alles. Ook over de grond kruipen en honderd keer vallen op je blote knieën. Als het er maar mooi uit ziet voor het publiek.

9. Zoenen met klasgenoten is de normaalste zaak van de wereld.
Vorige week had ik nog de tand van een klasgenoot door mijn lip tijdens een heftige zoen-scene. Zuigzoenen heb ik ook al gegeven. Ik heb er niet eens meer moeite mee. Het hoort er nou eenmaal bij en er zitten, van beide kanten, geen gevoelens bij, dus is het niet zo erg. Gelukkig zijn de seks-scenes meestal niet echt ;).

10. We need applause to live.
Ja, we zijn ook allemaal een beetje aandachtsgeil. Op een manier. Niet iedereen staat altijd te schreeuwen om aandacht, maar toch voelen we ons prettig bij het presteren terwijl er een heleboel ogen op ons gericht zijn.
En daar werken we ook keihard voor. Want echt, applaus is het magische geneesmiddel voor alles. Ook al heb je de hele dag ruzie gehad met je medespeler, houd je je plas al de hele dag op, heb je niet gegeten omdat je alweer in bikini moet. Al heb je heftig slaaptekort omdat je van 9 tot 10 gerepeteerd hebt in de afgelopen week. Al heb je het gevoel dat het je slechtste performance ooit was, applaus heelt. Het is echt een magisch gevoel dat mensen voor je klappen en juichen en gaan staan. Er voelt niks zo goed als dat. En dat neemt al het keiharde werken weg.

Daarnaast zijn musicalmensen natuurlijk gewoon de leukste mensen op de aardbol. Maar dat zeg ik misschien alleen om dat ik er zelf zeker ook 1 ben!

You Might Also Like

2 reacties

  1. Haha wat leuk om dit te lezen!! Ik heb tot mijn zeventiende veel musical gedaan en kan me wel herkennen in meerdere dingen haha. Altijd overal blauwe plekken en zoenen met iedereen was nooit een big deal. Ook zag je iedereen continu half bloot ivm korte tijd voor het omkleden haha. Mag ik vragen bij welk conservatorium je nu zit? :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja die half bloot herken ik ook heeeel erg. Ik zit nu op Codarts in Rotterdam.

      Liefs!

      Verwijderen