Lieve Romy: chaos, auditie-uitslagen en trots op Pip Pellens.

september 19, 2015

Lieve Romy,

Ik heb het overleefd! Deze intens heftige, veel te drukke en stressvolle week is voorbij en ik ben nog springlevend. En dat is best wel bijzonder, als je je bedenkt dat zeker de helft van mijn klas ergens midden in de week uit elkaar is gevallen. Daar kunnen ze natuurlijk niks aan doen en dat is heel vervelend. Maar ik sta dus nog steeds. Nou ja, op dit moment zit ik, maar je snapt wat ik bedoel. Ik leef dus nog. Dat is fijn.

Ik vind het zoooo jammer dat ik jouw optreden gemist heb! Het verbaast me niks dat jullie het fantastisch gedaan hebben en ik kom zo snel mogelijk kijken! En je gevoel van een nieuw thuis snap ik zo erg en ik ben zo blij dat je dat nu al voelt. Je mag dat gevoel nog 4 hele jaren beleven, koester het.

Pfff, ik schaam me een beetje dat mijn enige post deze weken mijn vaste columns zijn. Ik plaats alleen nog maar mijn vaste dingen en ik weet eigenlijk helemaal niet of dat wel leuk is. Maar eigenlijk dwingen deze columns me wel om ook echt te schrijven. Anders zou ik er misschien niet eens tijd voor maken. Dus ik ben toch wel blij dat ik ze heb en dat ik zo toch zeker 2 keer in de week iets online gooi.

En wat verder? Dit is echt de chaos blog, zoals mijn hoofd nu een beetje is. Mijn audities zijn goed gegaan. Ik heb voor mijn gevoel overal een goede auditie gedaan. Ééntje met een goede uitslag, één helaas met een negatieve. Gelukkig weet ik dat er zoveel andere factoren zijn bij het casten die niks met kwaliteit te maken hebben, dat ik niet meteen aan mezelf ga twijfelen. Van die ene intens belangrijke auditie heb ik helaas nog geen uitslag. Dat zal ook zeker even duren voor ik daar iets van te horen krijg, als ik er al iets van te horen krijg. Daarover later meer (die verdient natuurlijk een blog voor zichzelf).

Goed, wat nu? Ik ben verslaafd aan Dance Dance Dance en ben ergens een beetje trots op Pip Pellens. Ik zat ooit met haar in de dansklas. Zij heeft daarna jaren niet gedanst en kan nu beter dansen dan ik, die al die jaren door is gegaan. Ergens ben ik zo trots dat ik haar ooit gekend heb en dat ze nu zo rockt en deze fantastische kant van zichzelf kan laten zien. En ik heb dus nu weer de hele avond aan de buis gekluisterd gezeten. Stom dat ik nu weer een hele week moest wachten.

Ah, ik ben zo moe, ik heb geen idee wat ik allemaal opgeschreven heb. Zoals ik zei, chaos in mijn hoofd. Maar ik leef nog, ik geniet nog steeds en ik kan me nu weer een beetje gaan focussen op minder dingen, dat is ook wel fijn.

Heb jij al die HBO-stress ook al? Ik zie je snel! Heb een fijne week.

Likjes van Britt.

You Might Also Like

0 reacties