Karma in mijn tonijnsalade.

januari 07, 2016

Ik had echt geen goede voornemens dit jaar. Ik was oprecht een keer tevreden met hoe ik eruit zag. Ik genoot, zoals altijd, van het leven en vooral van eten. Mijn eerste maaltijd van 2016 was McDonalds. Dus ik was echt niet van plan om daar iets aan te veranderen.
Maar toen werd ik ten eerste verslaafd aan zo'n water drink app. Ik wilde gewoon eens checken hoeveel water ik op een dag dronk en ik had bij Zoella gezien dat zij daar een app voor had. Ik besloot dat eens te proberen en nu ben ik obsessief aan het invoeren hoeveel flesjes ik leegdrink per dag. Vandaag heb ik mijn doel van 2 liter alweer met 0,2 liter overschreden. Zo trots op mezelf. (Al tel ik mijn koppen thee ook mee. Ik weet eigenlijk niet of dat mag, maar thee is toch grotendeels/helemaal bestaande uit water? Ik vind dat het mag.)
Ten tweede moest ik afgelopen dinsdag na weken weer eens voor mezelf koken en besloot ik toch ineens een eigen pastasaus te ontwerpen. Niemand weet waarom, want mijn eigen gemaakte eten is nooit lekker. Ook niet met behulp van Knorr of Iglo of zoiets. Dus waarom zou iets wat ik zelf bedacht heb dan wel lekker zijn? Nog erger: ik koos voor tonijn. Ik eet nooit tonijn. Ik heb vorige week een keer een stukje tonijnpizza gegeten en nu ben ik ineens verslaafd aan tonijn. Dus ik koos voor tonijn met pasta en allerlei andere dingen.
En lekker dat het was! Echt niet te doen. Ik had nooit gedacht dat ik voor mezelf iets lekkers zou kunnen koken. Maar ik heb gewoon echt genoten van mijn eigen eten. Het was zelfs zo lekker dat ik besloot vandaag voor mezelf, met het overgebleven 'sausje', een lekkere tonijnsalade te maken als lunch. Gewoon, omdat ik daar zin in had, nam ik een salade mee als lunch. Normaal gebruik ik het slappe excuus: 'Ik ben toch geen konijn.' en vandaag nam ik voor mijn lol een salade mee als lunch. En ik verheugde me er zelfs op om hem te eten.
En toen was daar karma. En karma besloot om mijn niet zo hermetisch afgesloten bakje die ik niet zo zorgvuldig recht hield als zou moeten te laten lekken. Lekken in mijn, gelukkig, extra tas en dus niet over mijn boeken en bladmuziek, maar wel over mijn normale broek (het gebeurde tijdens de dansles), waardoor ik de hele dag in mijn joggingsbroek moest doorbrengen. Het zat trouwens ook over de rest van het tasje, in mijn sjaal en een grote plas op de grond van het danslokaal (Oeps, niemand ziet het, ren).
Ineens was ik er na de helft van mijn salade wel klaar mee en bleef vervolgens alles de hele dag naar zure tonijn stinken. Ik was de hele dag misselijk en ik kan geen tonijn meer door mijn keel krijgen voorlopig. En zelfs nadat ik thuis alles gewassen had, rook ik nog steeds tonijn. Er hangt een soort tonijn walm om me heen waar ik maar niet vanaf kom en waar ik zo misselijk van word.
En tot overmaat van ramp kroop er, toen ik net mijn beddengoed verschoonde, een spin uit mijn bed. Ik zeg altijd dat ik echt niet bang ben voor spinnen, maar deze was wel echt groot en ik ben hem kwijt geraakt en nu heb ik dus overal jeuk, al bid ik dat ie weer in mijn vloer gekropen is of zoiets.
Dus om alles weer een beetje goed te maken, heb ik mezelf vandaag getrakteerd op pannenkoeken met spek, meer koekjes dan goed voor me zijn en een 'Orange is the New Black' marathon.
Karma liet me weer eens subtiel weten dat gezond eten niks voor mij is. Dankje Karma, wat zou ik toch zonder je moeten.

Ik weet niet waarom, maar ik zocht: 'Tumblr Tuna' op google (ja ik werd weer misselijk bij de foto's van tonijn) en toen kwam dit plaatje ook naar boven. Love it.

You Might Also Like

0 reacties