Na een maand radiostilte.

april 29, 2016

Ja, ik leef nog! Hoi! Een radiostilte van meer dan een maand, dat is geloof ik nog nooit gebeurd op mijn blog. Maar ik was even zo druk door andere dingen, dat ik niet eens meer aan mijn blog gedacht heb. Erg eigenlijk, dat je iets waar je zo van kan genieten, zo kan verwaarlozen.
Maar ik ben terug! En ik zal jullie even bijpraten van alles wat er de afgelopen maand gebeurd is, wat me zo druk bezig gehouden heeft.


Foto door Peggy de Haan @ www.musicalsites.nl
Ten eerste: Into the Woods.
Vorige week speelden we 3 keer een (bijna) altijd geweldig ontvangen Into the Woods, mijn derdejaars musical project. Dat ik echt derdejaars ben kan ik nog steeds niet helemaal geloven en sterker nog; nu ik dit project heb afgesloten, komt het vierde jaar in zicht (heb ik al eens gezegd hoe bizar snel de tijd gaat??!). En hoewel ik in het begin helemaal niks had met Into the Woods (maar dan ook echt niks) en ik lycra lieslaarzen met een naaldhak moest dragen die 2 maten te klein waren, was dit misschien wel het leukste schoolproject dat ik tot nu toe gedaan heb. Jullie weten dat ik altijd intens geniet van mijn opleiding en ik alles bijzonder vind wat ik mag doen, maar dit was toch wel echt bijzonder. We hebben met een intens leuke groep hysterisch door het bos gerend, veel te veel vrijmibo's en doppio-breaks gehouden dat ik binnen no-time blut was, mental breakdowns, discussie's, K3 klusavonden en eindeloze schaterlach-buien gehad. En we hebben dat af mogen sluiten met echt een hele goede voorstelling waar ik oprecht enorm trots op ben. En ik heb de eer gehad om de fantastische rol van Stiefmoeder neer te zetten. Een klein rolletje, maar heerlijk om te doen (lekker ordinair en gemeen zijn, wie wil dat nou niet?)


Foto door Monique Hoffmann @ www.musicalnieuws.nl
Daarnaast: Best of Musical.
Hoewel het nog heel lang spannend was of ik wel mee kon doen (vanwege dat bovengenoemde), ben ik zo blij dat ik erbij was. Want wat was het fijn om gewoon een lijst met nummers en een filmpje van een dans opgestuurd te krijgen en dat er dan van je verwacht wordt dat je het kan. Een soort: 'zoek maar uit hoe je die noot eruit krijgt of hoe je conditie je door dit nummer heen sleept, het is aan jou.' Gewoon een keer het volledige vertrouwen in de schoot geworpen krijgen om een performance neer te zetten was een heerlijke ervaring. Ik had zeker niet de makkelijkste nummers, maar ik heb keihard gewerkt om het beste neer te zetten wat ik op dat moment kon. En dat heb ik helemaal zelf gedaan. Zonder dat mensen me bij de hand meenamen en me vertelde waar ik iets meer moest tilten, moest verdunnen of blije kern moest houden. Hoewel al die zangtechniek natuurlijk alleen maar goed is en ik daar alleen maar een betere zangeres van word, vond ik het ook wel eens fijn om even niet na te denken of mijn focus wel genoeg voorin zat. (En stiekem deed ik dat natuurlijk wel, perfectionistisch als ik ben). Maar na jarenlang alleen maar keihard werken en mezelf daardoor alleen maar vastzetten en tegenwerken, kon ik even voor mezelf uitstippelen of ik een subtekst nodig had en of ik die stap muzikaal wilde maken of niet. Zonder dat daar een beoordeling van vakmensen aan vast hing. En zonder dat ik een hele groep om me heen hadden die precies hetzelfde konden en het soms zelfs beter deden.
Nee, ik heb mezelf over dat alles niet druk gemaakt en ik heb gewoon heerlijk gezongen. In een kanten body die nogal verhullend was, zonder me daarover onzeker te voelen (score) en in een jurk gemaakt door mijn zus (life goal). En dan ook nog met onwijs lieve vrienden om me heen die allemaal enorm getalenteerd zijn. Het was een feest om het podium met ze te delen, om me een weekend even een grote ster te voelen en om tonnen aan positieve reacties te krijgen.
En het klinkt heel gek, maar door mijn ijverigheid en doordat ik op school altijd zo gefocust ben op wat nog beter kan (en terecht), had ik de boost aan zelfverzekerdheid die ik bij Best of Musical kreeg heel even nodig om weer met goede moed mijn lessen in te gaan.
Daarnaast was überhaupt solist zijn bij zo'n concert een lang gekoesterde droom en mocht ik ook nog eens nummers zingen die ik altijd al eens had willen zingen.

Voeg dit samen met het liefst twee keer per week naar de sportschool, meerdere dagen extra op mijn werk, een beetje gedoe met mijn klas (wat me wel zo raakte dat ik er jank-aanvallen en slapeloze nachten aan overhield) en een zieke, maar gelukkig enorm sterke mamma en je krijgt misschien een beetje een beeld van mijn afgelopen maand. Misschien kan je je dan ook voorstellen dat ik lichtelijk aan het instorten ben. Ik ben zo blij dat mijn school het woord meivakantie in z'n woordenboek heeft staan. En daar ga ik nu met volle teugen van genieten.
Maandag vlieg ik, in mijn eentje, naar Londen. Ik kan niet wachten om even weg te zijn, mijn hoofd leeg te kunnen maken, geïnspireerd te raken en me even over niks meer druk te maken. Even weg van alles, zowel de negatieve als de positieve dingen. Ik ga enorm genieten!

Maar omdat ik jullie nogal verwaarloost heb, zal ik jullie niet nogmaals vergeten. Mijn voorstelling-marathon van vorige week heb ik gevlogd, die komt dit weekend online. En komende week ben ik ook van plan te gaan vloggen in Londen!
En daarnaast zal ik proberen jullie niet nogmaals zo te verwaarlozen. Ik hoop dat jullie het zo allemaal een beetje begrijpen.

En omdat ik ook nog steeds zo erg aan het nagenieten ben, ga ik ook nog een klein beetje spammen:

Peggy de Haan @ www.musicalsites.nl 
Peggy de Haan @ www.musicalsites.nl 
Peggy de Haan @ www.musicalsites.nl
Peggy de Haan @ www.musicalsites.nl
Peggy de Haan @ www.musicalsites.nl
Peggy de Haan @ www.musicalsites.nl
Peggy de Haan @ www.musicalsites.nl



(Mocht je geen tijd hebben voor het hele filmpje, al is hij echt de moeite waard, dan zie je mij op ong. 8.15m en op 22.30m.)

You Might Also Like

0 reacties