De wereld een beetje mooier maken.

september 21, 2016



Ongeveer anderhalf jaar geleden had ik een gesprek met een wijze, grote God (gewoon een man, hij noemt zichzelf Grote God). Ik was een dieren-hatende, bont-dragende vleesvreter die er bijna een sport van maakte zich af te sluiten voor die irritante hipster-veganisten die maar een mening op je wilde drukken. Ik vond het irritant dat mensen zo overtuigend 'de wereld wilde redden'. Het deed me echt niks dat er iedere dag dieren gedood werden zodat ik het vlees kon eten.
De discussie tussen de wijze man en ik liep dan ook best een beetje fel op. Ik sloot me volledig af voor zijn standpunten en wilde niet geloven hoe het allemaal echt in elkaar zat.
Maar hoewel ik dus de helft waarschijnlijk verdrongen heb, is er een zin die me is bijgebleven en een beetje achtervolgd heeft in de tijd erna: 'Ik wil zo min mogelijk shit achterlaten als ik sterf.'

Op mijn blog wil ik zo veel mogelijk positiviteit verspreiden. Iets moois achterlaten in de wereld. En ik probeer dat in mijn leven ook te doen. Minder snel over mensen te oordelen, maar open te staan voor alles wat er is. Altijd aardig te zijn en te vergeven. Het klinkt misschien allemaal heel heilig, maar ik probeer een zo goed mogelijk persoon te zijn waar mensen een goed en positief gevoel van krijgen. En als ik eerlijk ben is dat al heel erg moeilijk, want ik heb sneller een oordeel over mensen dan ik zou willen en ik lach wel eens mensen uit of ik maak wel eens grappen over iemand. Ik heb vooroordelen over een bepaalde bevolkingsgroep zonder dat ik dat wil. Ik heb een mening over iemand die in mijn ogen 'te dik' is. En ik verafschuw mezelf er soms om. Dat het zo makkelijk gaat om op iemand een negatief plaatje te plakken is eigenlijk bizar. En ik probeer, zeker de afgelopen weken, er weer meer op te letten dat iedereen er mag zijn zoals hij is. En dat je met vooroordelen en meningen niks positiefs en moois bereikt.
Maar dat is niet het enige wat je kan doen om de wereld een beetje mooier te maken. Er gebeurt zoveel op deze planeet wat eigenlijk echt niet oké is. Dingen waar iedereen z'n ogen maar voor sluit, veel meer dan ik op deze blog kan benoemen of zelf überhaupt over na kan denken.
En hoewel ik dus echt carnivoor all the way was, kozen steeds meer mensen om me heen voor een veganistische levensstijl en dat zette me toch aan het denken.
Een van mijn vrienden, die een beetje aan het spelen was met veganistisch zijn en dat een aantal dagen per week deed, vertelde me waarom hij ineens om was: 'Als je het vergelijkt met bijvoorbeeld slavernij, zegt de mensheid over 100 jaar over onze levensstijl nu ook: hoe hebben ze het kunnen doen!' Ik vond dat altijd een heel extreem voorbeeld. Maar toch heb ik sinds die tijd het idee om het experiment eens aan te gaan.
Ik vind veganistisch leven heel extreem. Het leek voor mij altijd een bizar grote overgang. En hoewel ik nu mijn liefde voor dieren aan het ontdekken ben en de bontjas niet meer zal dragen, houd ik nog steeds heel erg van vlees. Maar ook melk (ik houd zo van melk) en kaas (geitenkaas boven alles) gaat er bij mij goed in. Ik weet dat het een levensstijl is die wij onszelf aangemeten hebben en dat die te veranderen is, maar ik vind het heel moeilijk te leven met het idee dat ik nooit meer normale chocola kan eten als ik veganistisch word. Daarnaast vind ik het feit dat iedereen dan rekening met je moet houden, omdat je niet 'normaal' eet, een grote tegen. Ik weet dat het hypocriet is, maar men is zo gewend aan de levensstijl die we nu hebben, dat dat doorbreken iets heel erg heftigs lijkt.
Toch wilde ik het een keer proberen. En omdat ik het zo heftig vond, besloot ik voor het experiment 3 dagen volledig veganistisch te gaan leven. Om vervolgens te kijken wat het met me deed en sowieso vlees en zuivel te gaan minderen.
En, na echt een half jaar uitstel, besloot ik dat het deze week tijd werd voor dat experiment. Dus vond ik dat ik mezelf iets meer moest bijbrengen voor ik hier echt kon gaan verkondigen. Daarom keek ik vanochtend de documentaire COWSPIRACY, die gewoon op Netflix staat. En ik wilde dit voor jullie allemaal kort en bondig samenvatten, maar ik denk dat je beter gewoon de documentaire kan kijken om het te snappen. Het komt erop neer dat de vee-industrie extreem veel water verbruikt, CO2 uitstoot, en zoveel graan verbruikt dat we bijna de hongersnood zouden kunnen verhelpen en de helft van de regenwouden worden gepakt om maar plaats te maken om al dat graag te verbouwen. Daarnaast wordt er zoveel mest in de zee gedumpt, waar het sowieso al niet goed gaat omdat de visserij ervoor zorgt dat de zee bijna uitsterft. Dit alles resulteert in de opwarming van de aarde (heerlijk, dit warme weer nu, maar niet echt oké voor de ozonlaag), het uitsterven van diersoorten, droogte op meerdere plekken in de wereld het stijgen van de zeespiegel en daardoor uiteindelijk oorlogen omdat er land wegvalt en al die mensen dus ergens anders moeten wonen en ik kan nog wel even doorgaan al is deze zin al veel te lang. Het heeft mijn ogen geopend. Ik snap nu ook waarom ik het zo heftig vind om echt die stap te maken en waarom de samenleving het nog niet heeft geaccepteerd. Ik begrijp nu pas dat de vergelijking met de slavernij totaal niet overdreven was. Wij zijn onze wereld aan het vernietigen en bijna niemand doet er iets aan. Ik merk nu al dat ik datgene wil doen wat ik altijd zo irritant vond: er alles aan doen om de ogen van mensen te openen. Het in hun gezicht drukken: 'Kijk wat wij met z'n allen aan het doen zijn, dat kunnen we toch niet toestaan?' Ik vond veganisten altijd enorm irritant, omdat ze hun levensstijl zo graag anderen ook aan wilden praten, maar nu snap ik het volledig. Ik wil iedereen laten zien hoe erg het is wat we aan het doen zijn en waarom we NU moeten stoppen.


En aan de andere kant vind ik het nog steeds heel heftig. Ik heb heel mijn leven lang enorm genoten van vlees en zuivel en ik heb vandaag nog heerlijk mijn boterhammetjes met geitenkaas gesmeerd. Maar ergens ben ik nu heel excited om te proberen of ik deze switch kan maken en of het niet gewoon makkelijker is dan ik in mijn hoofd denk.
Oké, dit was een lange blog en eigenlijk ben ik nog steeds niet klaar met alles wat ik wil zeggen. Al wil ik nu totaal niet pretenderen dat ik een soort goeroe ben die nooit iets slechts doe, want dat ben ik totaal niet en ik heb te lang mijn ogen dicht gehad. Maar ik wil wel het experiment aangaan en dat natuurlijk voor jullie vast leggen. De komende week leef ik volledig veganistisch en ik zal voor jullie filmen hoe dat me vergaat (best wel spannend).
En als je dit alles gelezen hebt en nog niet bent afgehaakt (GO YOU!) daag ik je uit om de documentaire (Cowspiracy) te kijken en me te laten weten wat jij er van vond en hoe dit jou beïnvloed. Ik ben erg benieuwd naar jullie mening hierover!
Dit is mijn eerste stap naar het mooier maken van de wereld, ik word een Vegan Hipster (zoals ik het zelf altijd noemde). Ik houd jullie op de hoogte en er zullen vast nog blogs volgen over hoe de wereld een beetje beter kan worden. Doen jullie met me mee?

You Might Also Like

2 reacties

  1. Te gek Britt! Hierdoor ben ik ook vegetariër geworden begin van het jaar. Ik vond veganist net een te grote stap, maar na het lezen van jouw blog misschien ook iets om in ieder geval een periode uit te proberen. Let goed op dat je wel al je voedigstoffen binnen blijft krijgen! Dat is niet onmogelijk, in tegendeel, maar wel iets waar je even bewust over na moet denken. Ik ben benieuwd hoe het je vergaat! Zet m op x

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Thanks! Precies, al is het een paar dagen, dat helpt ook al. Ja, voedingsstoffen probeer ik heel goed te doen. Ik heb daar niet super veel verstand van in het normale leven, dus ik weet ook niet zo heel goed wat ik moet vervangen. Maar ik heb er een artikel over gelezen, dus ik probeer nog wel tofu, bonen en soja-melk te eten/drinken, zodat ik genoeg binnen krijg! Thanks!! Liefs.

      Verwijderen