Jenken bij Expeditie Robinson.

oktober 10, 2016

Zie je die heerlijke zweetlip? Jaja, het is hard werken op het toneel.
Foto: Mieke van der Raay.
Maandag. In het leven van een acteur/actrice is maandag vaak de vrije dag. De enige dag in de week dat er geen voorstelling gespeeld hoeft te worden. En hoewel ik nog maar een student ben en normaal gesproken gewoon op maandag naar school zou moeten, ben ik vandaag ook grotendeels vrij. En die vrije dag is heel erg welkom. Ik heb heerlijk uitgeslapen, ik heb havermout pannenkoekjes voor mezelf gebakken en heerlijk op de bank gelegen met programma's die ik gemist had. Ik moest echt even bijkomen van de afgelopen dagen.
De afgelopen week hebben ik 3 dagen gerepeteerd (wat eigenlijk vooral wachten, heel veel staat en heel veel heen en weer lopen is. Nodig, maar super vermoeiend), 2 voorstellingen gezien en er zelf 4 gespeeld. 3 keer het musical en opera concert en 1 "klein" optreden tussendoor wat een medisch congres bleek te zijn dat internationaal gelivestreamd werd.
Mijn voeten doen nog steeds pijn van de hakken, mijn stemmetje wil niet meer en mijn gezicht is al die foundation meer dan zat en uit dat in plekjes en pukkeltjes (jippie). Maar het was allemaal geweldig om te doen. Ik ben enorm geïnspireerd en gemotiveerd. Defying Gravity (waar ik in mijn vorige blog over schreef) werd iedere avond beter en het applaus alleen maar harder. Ik heb zelf de longen uit mijn lijf gezongen, enorm veel geleerd van het zingen met zo'n groot orkest, gesprekken gevoerd met de solisten over alles wat ik ooit nog wilde weten en genoten van alles.
Ik kan niet wachten tot dit echt mijn werk word en ik dit iedere dag moet doen en aan de andere kant ben ik zo kapot dat ik niet begrijp hoe ik dit leventje ooit 8 shows in de week vol moet gaan houden. Ik lag net gewoon echt te jenken bij Expeditie Robinson, omdat ik zo moe was. Nu moet ik eerst maar weer even gaan wennen aan het schoolleven, aangezien ik morgen gewoon weer een tentamen heb en er ook alweer audities op de planning staan waar nog een hoop voor moet gebeuren.
En hoewel zo'n groot concert natuurlijk super exciting is en niet snel vergeten zal worden, zijn audities en tentamens eigenlijk misschien op dit moment nog wel spannender.
Ik heb in elk geval super goede artiesten van heel dichtbij kunnen bewonderen en ik heb gezien dat er nog genoeg is om aan te werken. Dus, chop chop, van die bank af en weer aan het werk. Het is niet elke dag feest (stiekem natuurlijk wel een beetje). Op naar nog meer toffe dingen.
Ik houd jullie op de hoogte!

Foto: Hélène van Domburg.

You Might Also Like

0 reacties