Fitgirl vs Oreo

januari 11, 2017


De tijd van: 'Ik eet alles wat ik zie' is voorbij. Ik was altijd een proud fatgirl, at met gemak twee Big Mac's of een grote portie spare-ribs en vond het leven nou eenmaal leuker als ik iedere avond een hele rol Oreo koekjes naar binnen kon werken. 'Je moet wel een beetje genieten van het leven' dacht ik altijd. En letten op wat je eet hoorde daar niet bij. Ik wilde gewoon altijd toegeven aan mijn verlangens, waardoor die verlangens vaker en intenser kwamen.
Ik had een lichtelijke afkeur tegen fitgirls. Het staat toch lelijk als je in een restaurant een salade bestelt en dan ook nog de helft er niet in wil hebben? Het is toch geen lol als jij, als enige, de taart die wordt uitgedeeld laat staan. Of dat je een appel moet pakken in plaats van een chocolate-chip-cookie? En ik beloofde mezelf plechtig dat ik nooit zo'n ongezellige fitgirl zou worden en altijd mijn gezellige, etende zelf zou blijven. (Oké, dit is misschien een beetje overdreven, maar het staat leuk voor het verhaal dus speel een beetje mee).
Ik heb inmiddels 4 weken van mijn dieet achter de rug. En ik ben van fatgirl ineens fitgirl geworden. Ik ben 6,5 kilo afgevallen en still going strong. Ik eet salades tot ik erbij neer val, terwijl ik eerst altijd nog zo hard riep dat ik geen konijn was. Ik kan me goed inhouden en ik heb helemaal niet per se het gevoel dat ik mezelf dingen ontzeg. Ik eet geen Big Mac's meer, ik bestel gerust een salade en een spa rood in een restaurant en heb er ook nog zeker 10 vragen bij (zit hier brood bij? En is het dan wel volkoren brood? Zou ik het dan zonder brood mogen, maar met extra tomaten? etc.) En ik walg niet eens van mezelf. Ik moest zelfs niet huilen toen mijn beste vriendin met een mega oreo-taart aan kwam zetten op haar verjaardag en ik weerstond het om een stukje te nemen. Het valt best wel mee om een fitgirl te zijn. Ik dacht dat ik het heel moeilijk zou vinden, maar het is eigenlijk goed te doen. Koffie met magere melk is niet eens zo vies en je raakt gewend aan de smaak van zure yoghurt.
Het enige wat ik echt heel erg vind aan mezelf, is mijn 'ik weet ineens feitjes over eten'-gedrag. Ik wilde echt niemand meeslepen in mijn dieet. Dit was mijn keuze en ik wilde niemand eten ontzeggen of zich ongemakkelijk laten voelen, omdat ik op dieet was. En toen kwamen langzaam de feitjes naar boven.
'Zoveel zout? Weet je hoe slecht dat is?'
'Kaassaus op je bloemkool is echt het allerslechtste wat je kunt doen.'
'Een banaan heeft een hele hoge glycemische index, dus je kunt eigenlijk beter een appel nemen.'
En zo zadelde ik die arme anderen die helemaal niet hoefden af te vallen op met de dingen die ik geleerd heb in de afgelopen 4 weken. Gelukkig kwam ik er redelijk op tijd achter en probeer ik mezelf nu, met alle macht, in te houden.
Verder gaat het dus super. Ik houd het goed vol, ik voel me goed. Ik ben mijn oude baggy kleding langzaam aan het ditchen (Ja echt, vrienden en familie, het gaat gebeuren) en in aan het ruilen voor kleding die mijn lichaam wat meer accentueert. Ik ben mezelf ook wat meer aan het verwennen, wat kleding betreft. Nu ik dat niet meer in mijn eten stop, moet het geld toch ergens anders heen ;)
Ik zou alleen best nog een hele rol oreo koekjes kunnen waarderen na het eten en dat mijn lichaam die dan op de een of andere magische manier 's avonds nog wel zou kunnen verbranden. Het is namelijk zo dat.... Oeps. Sorry guys.

You Might Also Like

0 reacties