Alweer op zoek naar mezelf.

april 15, 2017

Dit is, helaas, niet een zelf gemaakte foto.

Nadat ik mijn karamel cappuccino met magere melk had omgeruild voor een medium cappuccino met magere melk (ik heb nu al twee keer een karamel cappuccino gekregen toen ik medium zei, hoe kan dat?! Wat gaat hier mis?!), nam ik een slok en begon ik te typen. Iets wat ik de afgelopen week non-stop gedaan heb en wat ik komende week non-stop blijf doen. Aangezien ik mijn scriptie 1 mei in moet leveren en volgende week in Berlijn zit, heb ik nog precies zes dagen om mijn scriptie te schrijven, waarvan ik er nog twee moet werken. Wat betekent dat ik in vier dagen een hele scriptie moet schrijven (waarom heb ik dit zo lang uitgesteld??!!). Je kunt je voorstellen dat ik langzaam in een lichtelijke, chaotische hysterie terecht kom. Het enige wat ik kan doen is me heel de dag volledig op die scriptie storten, elke vrije minuut typen alsof mijn leven ervan afhangt en bidden dat er genoeg uren in een dag zitten en mijn vingers zich snel genoeg bewegen.
Vorige week stond ik nog in het theater. Vijf dagen lang heb ik een voorstelling gespeeld en het was van begin tot eind genieten. Ik had niet door dat ik het zo erg gemist had om in het theater te zijn, maar ik kan niet wachten tot ik al mijn dagen daar door kan brengen en mijn leven kan vullen met alle theaters van Nederland een keer van binnen zien (al zeg ik ook totaal geen nee tegen theaters ergens anders in de wereld, zoals bijvoorbeeld Duitsland, Londen of New York *wink wink*). 
Toch was de laatste voorstelling ergens ook een beetje emotioneel. Het is sowieso altijd wel heftig om een project af te sluiten, maar dit keer had het toch een beetje extra lading. Ik ben bijna afgestudeerd. Ik heb nog 1 project, en daarna ligt er niks meer vast. Wat als dit de laatste dingen zijn die ik ooit op een toneel doe? Ik hoop het niet en ik ga er niet vanuit, maar ik weet niet wat de toekomst gaat brengen. En hoewel ik nog steeds plan om ooit in New York te wonen, Elphaba te spelen op Broadway en met Robert Pattinson te trouwen, kan niemand mij garanderen dat dat mij ook gaat lukken. En dan schiet bij zo'n project toch even snel door mijn hoofd: 'Wat als dit de laatste keer ooit is?' Lekker dramatisch, zo ben ik. Maar het schiet echt door mij hoofd.

Foto: Peggy de Haan @ musicalsites.nl

Voor nu ben ik dus nog even vol in het afstuderen. Er lopen nog een aantal audities voor volgend jaar en dat alles begint ook steeds meer vorm te krijgen. Ik heb in elk geval meer plannen voor mezelf dan: 'Ik zie wel of ik werk krijg' en dat is best een fijne gedachte.
Terwijl ik mijn scriptie over 'eigenheid (De zoektocht naar jezelf zijn)' typ en daar met schoolgenoten, docenten en coaches goede gesprekken over voer, denk ik aan mijn eerste blog ooit: Op zoek naar jezelf. Door alle drukte ben ik helemaal het heugelijke nieuws vergeten te vieren dat mijn blog inmiddels alweer 4 jaar in de lucht is. Dat ik met heel veel liefde al vier jaar hier mijn hart uitstort en dat mensen dat dan ook nog genoeg interesseert dat ze het lezen! Ieder jaar ben ik een beetje extra dankbaar voor alles in dit prachtige leven, maar ook zeker voor dit stukje internet wat helemaal van mij is en wat me zo gelukkig maakt.

Lieve, lieve lezers en lezeressen: iedereen die altijd trouw al mijn weirde hersenspinsels liket, reageert en deelt, en ook iedereen die af en toe eens langs scrolt. (Ik moest zowel de werkwoordvervoeging van liken als van scrollen opzoeken. En daarna moest ik ook nog opzoeken of werkwoordvervoeging überhaupt wel een woord is. Volgens mij niet. Oeps).
Likjes in jullie oor voor ieder woord die jullie ooit van mij gelezen hebben. Ik kan niet in woorden beschrijven hoe veel dat voor mij betekend! DANK DANK DANK DANK DANK!
Ik kijk nu al uit naar mijn vijf-jarig jubileum. Niet alleen omdat ik enorm opgewonden wordt van het feit dat dat een rond getal is, ook omdat ik enorm benieuwd ben waar ik dan ben! Ik hoop dat jullie het leuk vinden om de komende jaren nog met me mee te beleven, net zo leuk als ik het vind om jullie erin op te zuigen.

En nu ga ik weer terug aan mijn scriptie (nee grapje, ik ga stiekem '13 Reasons Why' kijken, wat ik helemaal niet zo heel goed vindt, maar waarvan ik wel steeds een nieuwe aflevering aan zet). 

Cheers en JOE JOE!!!

You Might Also Like

0 reacties