Tha Bomb Diggity!

juli 07, 2017

Foto's: Jip Warmerdam
Met de miezer op mijn blote armen en de geur van natgeregend asfalt (favo) loop ik de weg die ik iedere dag liep. Verderop de school waar ik vier jaar lang in opgeslokt ben geweest. Ik besef me nog steeds niet dat ik gisteren mijn handtekening onder mijn diploma heb gezet en daardoor meteen getekend heb voor de vrijheid. Dat heel deze week in het teken stond van mij en mijn geweldige klasgenootjes en dat we met zoveel liefde behandeld zijn door onze medestudenten en docenten. En dat die mensen, die mijn tweede familie zijn geworden, nu niet meer mijn mede-studenten en docenten zijn.
Want sinds gisteren ben ik afgestudeerd! Ik heb mijn Bachelor of Music, richting Muziektheater en mijn lesbevoegdheid op zak en stap nu de enge, boze, grotemensenwereld in. Ik denk dat het nog heel lang gaat duren voordat het besef daarvan echt komt.


De afgelopen vier jaar waren nogal bewogen. En dat sloot ik gisteren af met een non-stop stroom aan tranen. Van geluk dat ik het gewoon echt gehaald heb, dat ik mezelf nu echt zangeres en actrice mag noemen, dat ik zoveel prachtige herinneringen heb aan de afgelopen jaren en nu met een rugzak vol bagage, kennis en vaardigheden het werkveld in spring. Maar ook van verdriet, omdat ik al de geweldige mensen om me heen zo ga missen. Tranen van trotsheid op alle mensen die naast mij zaten en ook hun diploma ondertekenden, omdat ik iedere stap die ze de afgelopen vier jaar hebben gezet van dichtbij heb mogen meemaken en weet wat het voor iedereen betekend. Tranen, omdat ik ook niet zo goed weet wat ik met al mijn gevoelens moet en dus maar ga huilen bij iedere beweging.

Mijn diploma-uitreiking was fantastisch. Mijn vader wenste me klaprozen, terwijl hij ooit zei dat hij me het huis uit zou zetten als ik ooit een tatoeage zou nemen (en de tranen stroomden over mijn wangen). De docent die een speech over mij hield, deed dat met zoveel liefde, quote mijn blogs en mijn vrienden en sloot af met: Britt has it (en tranen stroomden over mijn wangen). Mijn beste vriend hield een speech voor onze klas en noemde mijn zijn Euromast van een steunpilaar (en ik wist even niet meer waar ik het moest zoeken, omdat tranen niet genoeg leken. En vervolgens weer een shitload aan tranen toen ik de speech nog eens na las #emotioneelonstabiel). Hij gebruikte trouwens ook de uitspraak 'Tha Bomb Diggity' in zijn speech, wat al aangaf dat zijn speech sowieso gewoon 'Tha Bomb Diggity' was!
En nog steeds kan ik niet geloven dat ik nu echt klaar ben en niet in september toch weer iedere dag een les kom volgen. Ik heb het gevoel dat ik morgen alweer om 10 uur 's ochtends in de bootcamp sta. Toch is dat niet het geval.

'Maar wat dan wel, Britt?' Hoor ik jullie denken. Zoals ik wel eens voorbij heb laten komen heb ik het afgelopen jaar behoorlijk wat audities afgestruind. Mijn auditie-map in de hand, corrigerend ondergoed aan, platte schoenen in mijn tas. Duitsland, België, Nederland. I did it all. En helaas een hoop zonder succes. Helaas is er op dit moment weinig werk en draait het bij audities toch meer om of je in het plaatje past dan om je talent. En dus mocht ik bij veel audities, zelfs als het audities in het buitenland waren, na drie minuten vertrekken.
Toch mag ik met heel veel trots vertellen dat het een maand geleden toch nog raak was. Inmiddels heb ik mijn contract ondertekend en is het allemaal rond:
IK GA VOLGEND JAAR ALS ZANGERES OP EEN CRUISESCHIP WERKEN!!
Vanaf februari ga ik eerst 2 maanden in Berlijn repeteren (EN DUS WONEN OELOELOELOELOE!!!!!) en daarna drie maanden op een Cruise die naar het Noorden gaat één of twee showtjes op een dag zingen.
Ik moet eerlijk zeggen dat dit het laatste was wat ik verwacht had te gaan doen na mijn afstuderen. Ik wilde graag degene zijn die meteen een hoofdrol in een grote musical scoorde. Maar nu ben ik ZO EXCITED dat ik betaald ga worden om de wereld rond te varen en daarnaast lekker veel mag zingen. Dus ik kan echt niet wachten om te gaan beginnen!

Peggy de Haan
Aan de andere kant vind ik het ook wel fijn om nog even een half jaar te hebben om bij te komen van de afgelopen vier jaar. Ik heb zin om veel rust te nemen, veel les te geven en heel veel koffie's te zetten en om dan komende februari mijn grote avontuur aan te gaan.

En dus kan ik de afgelopen week alleen maar glimlachen. Ik ben zo trots op mezelf en op al mijn liefste klasgenoten, want de Klas van 2017 is een feit! En ik ben ervan overtuigd dat ik al mijn lieve schoolgenoten nog vaak mag komen bewonderen met spandoeken en bossen rozen. Ik krijg nu de trotste grijns niet meer van mijn gezicht als ik besef waar zij allemaal toe in staat zijn. En ik ben zo gelukkig dat ik een deel heb mogen zijn van deze klas en met deze mensen aan mijn toekomst heb mogen bouwen.


Ik weet niet hoe vaak ik de kans nog ga krijgen om dit te doen, dus doe ik het nu. De afgelopen vier jaar van mijn leven waren de heftigste, maar ook de allermooiste jaren. Ik heb mogen leren, vechten, werken, ontroeren, bewonderen, inspireren, motiveren, zweten, lachen en nog zoveel meer. En dit allemaal door die geweldige omgeving die Muziektheater heet. En dus zeg ik tegen al mijn geweldig lieve docenten, mede-studenten en klasgenoten: bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, bedankt, en nog duizend maal bedankt!


You Might Also Like

2 reacties