Britta aan Boord #6: Now Launch.

maart 09, 2018


Hé Leo, lach eens naar de camera.

Ik sta, compleet bezweet in het midden van een zaal. De lichten om me heen flikkeren er hevig op los. Schuin boven me hangt een enorme kroonluchter. Aan de ene kan naast me staan twee mannen van ergens midden veertig onbeschaamd en lichtelijk onsmakelijk te zoenen (en dan bedoel in niet onsmakelijk omdat het twee mannen zijn, maar gewoon onsmakelijk zoenen zoals ik dat ook ooit met een jongen deed, alsof je elkaars gezicht opeet). Aan de andere kant naast me staan twee vrouwen van dezelfde leeftijd ongeveer net zo onbeschaamd en onsmakelijk te zoenen (met dezelfde reden. Dankuzeer). Ik stap heen en weer op de techno muziek die gedraaid wordt door de DJ die wel iets wegheeft van de kerstman en waar ik al de hele avond geamuseerd naar staar.
Er komt een oudere man de dansvloer oplopen, hij is zeker al in de zestig en volledig in drie-delig lichtgrijs, glazend, pak inclusief bijpassende hoge hoed en stok. Hij komt recht tegenover me op de dansvloer staan, ademt een keer diep in en gaat dan volledig uit zijn dak op de muziek waarop ik een beetje heen en weer stap. Volledig in trans blijf ik naar hem staren en hij lijkt maar niet moe te worden en niet te zweten. Zijn drie-delige pak lijkt onbeschadigd en hij lijkt onvermoeid. Hij is niet eens overdressed. De zaal is een mengeling tussen gala-kostuums en joggingsbroeken en niemand lijkt zich zorgen te maken over of ze te netjes of te slonzig zijn. Ze geven net zo min om hoe ze eruit zien als om hoe los ze gaan. Jong, oud, man, vrouw, galakleding, joggingsbroek. Een van mijn mannelijke collega's is als Christel naar het feest gekomen en hij/zij wordt totaal niet raar aan gekeken. Hij/zij (ik weet echt niet wat je zegt) is een van de vele Dragqueens die op het feestje aanwezig zijn. Het maakt niemand iets uit. Ze laten zichzelf meevoeren door de technomuziek en laten zich gaan.
Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt als deze avond. Ik wil net zo op gaan in de muziek als de man in drie-delig pak of een van z'n mede feestgangers, maar ik ben te overdonderd door alles wat ik zie. Steeds als ik probeer mezelf te verliezen in het feest, trekt weer iets anders mijn aandacht. En daarnaast ben ik de enige die me zorgen schijnt te maken over mijn outfit. Niet omdat ik me niet gepast voel, maar vooral omdat de pet op mijn hoofd een veel te warme keuze was en ik steeds afgeleid wordt door de pijn in mijn voeten, waarom had ik ook alweer hakken aangetrokken?
Ik had veel gehoord over het Berlijnse feestleven. En ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat ik niet zo van uitgaan houd, toch vond ik dat ik het hier nog maar weer eens moest proberen. Dat ik dit moest ervaren. Wat ben ik blij dat ik het gedaan heb.
Ik word weer afgeleid door de hitte en de pijn in mijn voeten. De muziek gaat door en door en door en ik zie de man in drie-delig, lichtgrijs, glanzend pak nog steeds onverschrokken doordansen. Elke vezel in zijn lijf beweegt mee. Ik werp nog één blik op hem terwijl ik de ruimte uit loop, voor een beetje frisse lucht en een vega-burger van de McDonalds (waarom heb ik die nooit eerder geprobeerd?).

Oké, ik zeg het heel eerlijk: Ik hoopte dat het niet zover zou komen, maar mijn vlog is een beetje gefaald deze week. Ik wilde alle excuusjes typen (want ik voelde me echt ellendig ziek, maar ik stopte wel al mijn energie in de repetities en dus had ik geen energie over om te filmen en ik was ook totaal niet tevreden over mijn opname deze week, dus besloot ik niks meer in te zingen, waardoor eigenlijk het hele concept van deze vlogs een beetje van de kaart is maar het maakt me niet eens zo veel uit), maar eigenlijk is het deze week gewoon even zo dat de vlog wat korter is. En dat is oké. Korte vlogs mogen er ook zijn ;) Het leven als verkouden zangeres was fijn en bestond uit gember, honing, keelsnoepjes en heel veel awkward neussnuit-momenten in het openbaar vervoer.

Ik stuurde net een berichtje naar een collega dat ik niet met hem om kan gaan als hij diner over ontbijt verkiest en ik eet Oreo met pindakaas in bed.
Het leven is één groot feest ;)
Tot volgende weeheek.

 

You Might Also Like

0 reacties